IMG_4520
Na 30 seconden waggel ik verder over straat. 30 seconden, als ik daar nu aan terug denk lach ik me de scheuren in mijn broek. 30 Seconden was voor mij in juni 2014 de maximale tijd die ik aan een stuk kon hardlopen, althans, een poging daartoe. Toch voelde ik iets van euforie. Dat werd de eerste paar keren wel overschaduwd door schaamte, angst en boosheid op mezelf, maar het was er in ieder geval. Ik had hardgelopen en was niet uitgelachen of gevallen. Niet beschimpt en nagewezen. Mijn mede weggebruikers leken me niet eens te zien, ik viel niet op op straat. Dat in combinatie met het fantastische gevoel ná het lopen hebben er voor gezorgd dat ik bleef lopen. Het eerste half jaar raakte ik door onwetendheid en overgewicht een paar keer geblesseerd, maar sinds begin 2015 gaat het goed en ben ik niet meer uit de running geweest.

En nu…idiot

Inmiddels is het september 2015, en ben ik in staat om 10km aan een stuk te lopen. Mijn snelheid wordt eigenlijk ook steeds beter, al ben ik nog lang niet snel te noemen. Maar dat maakt niet uit. Ik heb enorm veel plezier in het lopen, en ik kan voorzichtig melden dat ik ook wel een aantal mensen in mijn omgeving heb geinspireerd om ook te gaan hardlopen. Daar ben ik toch stiekem wel een beetje trots op, dat mensen mij blijkbaar als voorbeeld zien.

Doelen stellen

Ik loop hard, dus ik ben een hardloper. Tien kilometer loop ik zonder probleem. En ik val in herhaling. Ik blijf schrijven over wat ik al kan, en ik blijf die tien kilometer op zondag afwisselen met vijf kilometer op woensdag, omdat ik niet zo goed weet wat ik nu verder moet doen. En dit is een van mijn problemen, als ik niet meer weet wat ik verder moet doen dan stop ik er mee en ga iets anders doen. Dat zou ik dit geval stom, stommer stomst zijn omdat ik weet wat dáár weer de gevolgen van zullen zijn. Aankomen en waarschijnlijk zwaarder wegen dan voor ik begon met sporten.

Zal ik…..kan ik…..durf ik…..wil ik…..

Er moét dus een nieuw en realistisch doel komen. Een marathon?! Dream on, dat is voor nu gewoon niet haalbaar. Hopelijk in de toekomst, New York is mijn ultieme droom, maar daar mag ik om mezelf te beschermen nog niet serieus mee bezig zijn. De helft dan? 21,1 km oftewel een halve marathon. Zal ik…..kan ik…..durf ik…..wil ik….. JA!!! Ik heb er goed over nagedacht of dit iets voor mij zou kunnen zijn, advies ingewonnen over hoe haalbaar het is met 2 hardloop trainingen in de week, en heb besloten dat mijn doel is om in oktober 2016 de halve marathon in Amsterdam te gaan lopen. Ik heb een jaar om daar naartoe te werken, een jaar om 11,1 km meer te gaan lopen dan ik nu kan. Inmiddels hangt er een mooi hardloopschema aan mijn koelkast waar ik mee aan de slag ga. Volgende week een afspraak bij mijn trainer op de sportschool, eens kijken of hij een mooi schema kan maken voor de juiste kracht oefeningen. Kracht training, romp stabiliteits oefeningen, lange duurlopen, tempo duurlopen, intervallen en fartlek wisselen elkaar af zodat ik er over een jaar helemaal klaar voor ben!

IMG_3055Vandaag 5 oktober 2016 gaat dit bericht in de herhaling. Nog maar 11 nachtjes slapen en dan gaat het gebeuren, mijn eerste halve marathon. Ik ben aan het taperen, heb de tapercrazies (hierover binnenkort meer) en ben er klaar voor. Hard getraind de afgelopen maanden, niet alleen hardlopen maar ook de nodige kracht training. Amsterdam, ik kom er aan!!!!

Waarvoor ben jij momenteel aan het trainen?