rotterdammettoestemmingvanjoopvanhoudt

You’ll never walk alone

Het begon heel voorzichtig, ik droomde een keer lekker weg bij het zien van beelden op tv van Rotterdam. Maar de gedachte die ik had stopte ik eigenlijk meteen weer weg, ik kan me namelijk niet voorstellen dat ik tot zoiets in staat ben. Met zoiets bedoel ik die magische afstand van 42,2 kilometer, jawel, een marathon. Het idee om ooit een marathon te lopen speelt de laatste maanden wel vaker door mijn hoofd, maar ik sta eigenlijk nooit lang stil bij deze gedachte. Ik kan me namelijk….Nou ja, zoals ik hierboven al schreef.

Afgelopen zondag liep ik ongeveer een derde van deze monsterlijke afstand, en toen drong voor de zoveelste keer de gedachte aan Rotterdam zich aan me op. Dit keer schoof ik het idee niet meteen aan de kant maar besloot om de komende tijd eens serieus na te gaan denken over waarom ik het eigenlijk niét zou kunnen. Na de 14 kilometer van die bewuste zondag was ik namelijk gewoon nog lekker fit, en dat was een aantal maanden geleden wel anders. Blijkbaar is mijn lichaam toch ook in staat om zich aan te passen aan langere afstanden.

Ik weet wat ik kan

You'll never walk aloneInmiddels loop ik al best een tijdje hard, heb ik al redelijk wat wedstrijden gelopen en ga ik zelfs in oktober de ultieme test aan door een halve marathon te gaan lopen. Als klap op de vuurpijl heb ik me ook ingeschreven voor de halve van Egmond. De hal-ve-van-Egmond. De halve der halven. Een klein jaar geleden kon ik me nog niet voorstellen dat ik ooit de afstand van 21,1 kilometer zou kunnen lopen, en nu heb ik er twee in het vooruitzicht. Naar beiden kijk ik uit, al zal vooral Egmond geen makkie worden. Toch heb ik er alle vertrouwen in dat ik ze uit loop, inmiddels weet ik wel wat ik kan.

En daar zit het ‘m wat mij betreft in. Als ik kijk naar de afgelopen twee jaar heb ik mezelf en mijn omgeving meerdere malen positief verrast. Er waren mensen, en ik neem ze het niet kwalijk dat ze dit dachten want ik ben nu eenmaal zo wispelturig als wat, die dachten dat ik “dat hardlopen” ook wel snel weer zat zou zijn. Ik viel niet alleen blijvend af, maar bleek ook het sporten en dan vooral het hardlopen echt heel erg leuk te vinden en ging steeds meer wedstrijden doen. En mijn doelen werden steeds hoger. Voor mij zou een marathon een logische volgende stap zijn, maar ik vind het nog wel heel eng om mezelf daarin serieus te nemen.

Egmond gaat bepalend zijn

Ik sluit het niet uit dat 2018 mijn marathon jaar word, maar voordat ik mezelf helemaal gek maak met deze gedachte ga ik eerst die twee halve marathons lopen. Egmond word voor mij de wedstrijd die gaat bepalen of ik meer halve marathons ga lopen op weg naar die ultieme afstand in Rotterdam over anderhalf jaar. Wordt vervolgd!

Joop van Houdt van defotograaf.eu, heel erg bedankt dat ik deze prachtige foto van Rotterdam mag gebruiken!