imageJullie weten inmiddels wel dat ik gek ben op sporten, en als je mijn blog wat verder hebt uitgeplozen weet je ook dat ik tot een kleine twee jaar geleden tegen alles was wat met sport te maken had. En dat ik bijna 100 kilo woog. Maar meer heb ik eigenlijk nooit meer over mezelf verteld, en het leek me leuk om dit te doen op een manier die echt bij me past, met quotes. Het is best een persoonlijk stukje geworden, spannend om te plaatsen!

choosetobecome

Ja, ik heb best het een en ander meegemaakt waardoor ik eigenlijk pas rond mijn 35ste mezelf ontdekte wie ik ben. Pas rond die leeftijd ging ik me beseffen dat ik pas slachtoffer zou zijn als ik me zo zou gedragen. En dat wilde ik niet. Op het juiste moment kwamen mijn vrienden in mijn leven en zij hebben me enorm geholpen om uit mijn schulp te kruipen. Ik kan je vertellen dat ik toch echt de liefste vrienden heb die je je maar kunt wensen! Ik ben dus niet dat wat me overkomen is, ik ben wie ik kies dat ik wil zijn. Niet altijd makkelijk, en ik verval gerust nog wel eens in mijn oude gewoonten, maar ik heb ook geleerd om niet te hard te zijn voor mezelf. En misschien nog wel belangrijker, om te vertrouwen op de mensen in mijn leven die alleen maar het beste met me voor hebben.

IMG_0396

Alleenstaande mama, ik durf wel te stellen dat je geen flauw idee hebt hoe zwaar dit soms is als je er zelf niet een bent (of alleenstaande papa natuurlijk!) Het is heel jammer dat er altijd wel mensen zijn die denken dat het allemaal wel mee valt, het is namelijk wel degelijk heel pittig, maar met die mening kan ik inmiddels wel omgaan. Het zegt meer over degene die daarover denkt te kunnen oordelen dan over mij. Ik ben blij dat ik 7 jaar geleden de keuze heb gemaakt om te gaan scheiden en mijn lieve dochter van inmiddels 13 jaar met me mee te nemen. We hebben het namelijk heel goed en gezellig samen, al hebben we ook regelmatig van die lekkere knetterende moeder/puber ruzies. Die we dan uiteraard weer uitpraten en het vervolgens weer gezellig hebben. Het opvoeden van een kind, het op zien groeien van een klein meisje naar een steeds grotere meid en uiteindelijk een onafhankelijke sterke vrouw vind ik het mooiste dat ik in mijn leven mee mag maken.

Strong enough

Vooral dat laatste, dapper genoeg zijn om hulp te vragen en/of te accepteren. Het zal altijd wel een heikel punt blijven, maar ik leer het steeds een beetje meer. Ik heb altijd geleefd met het idee dat ik het allemaal zelf moet kunnen en het zelf ook allemaal wel kan. Maar alles is soms wel erg veel, en niet alles is altijd mogelijk. Soms moet ik hulp aanvaarden of vragen omdat het gewoon niet mogelijk is om alles zelf te doen. Raakte ik vroeger bijna in paniek als ik weer eens iets in mijn eentje moest op zien te lossen, blijf ik nu rustig. Wetende dat als ik het zelf niet opgelost krijg, er genoeg mensen zijn die me willen en kunnen helpen.

company

Ja, dit heb ik echt af en toe nodig. Soms ook midden op de dag op mijn werk, en ik vind het best pittig als ik overdag niet even een half uurtje alleen kan zijn. Ik ben introvert, al zouden mensen die mij in het echte leven kennen, me echt kennen, dat niet zeggen. Uitbundig zijn gaat me, mits in gezelschap waar ik me op mijn gemak voel, ook wel goed af. Het vergt alleen wel enorm veel energie, en ik moet na gezelschap altijd echt even bijkomen. Alleen. Ik werk in een winkel, en heb dus de hele dag mensen om me heen. Gezellig, en ik zou ook niet anders willen. Maar na een dag werken, vooral op drukke dagen, moet ik echt altijd even bijkomen. Dat is vast de reden dat ik liever ná mijn werk dan ervoor mijn rondje ga hardlopen.

gatherthought

Mijn collega’s kijken me regelmatig aan alsof ze water zien branden. Ik vertel een van hen iets, en zelf snap ik altijd precies wat ik bedoel. Maar zodra ik hun gezicht zie weet ik dat ik het weer doen. Ik ratel maar wat. Het zijn wel woorden die er uit komen, maar echt een samenhangen geheel vormen ze vaak niet. Heus, ik doe mijn best om duidelijk te vertellen wat ik zeggen wil, maar ik ben er gewoon niet zo goed in. Inmiddels weten ze niet beter, en krijg ik een kans om het opnieuw te proberen. Desnoods nog een keer. Wanneer ik probeer te zeggen wat er in me om gaat moet ik altijd eerst heel diep nadenken om te bedenken wat ik nu eigenlijk denk. En dan moet ik het nog uitspreken, het gaat me gewoon niet makkelijk af. Ik kan er tegenwoordig wel om lachen, zelfspot noemen ze dat geloof ik. Maar zodra ik mijn gedachten op ga schrijven gaat het wel goed, als ik schrijf komt door mijn vingers naar buiten wat er in mijn hoofd zit. Als ik ergens mee zit ga ik ook altijd schrijven, en als ik dan terug lees wat ik heb geschreven dan snap ik mezelf ook beter. Gek he?

uitdrukken

Mezelf uitdrukken ben ik dus niet zo goed in als ik dat mondeling moet doen (hoe heb ik in hemelsnaam ooit mijn mondelinge examens gehaald?!) Mijn hoofd lijkt vanbinnen een beetje op een blokkendoos. Die blokken willen wel heel graag een toren vormen, maar moeten eerst op de juiste manier opgestapeld en neergelegd worden om uiteindelijk het uiterlijk van een toren te krijgen. Zo gaat het in mijn hoofd met woorden. Die woorden willen wel heel graag zinnen worden, maar moeten dan eerst in de juiste volgorde gegoten worden, de juiste zinsbouw. En het bouwen van zinnen ben ik niet zo goed in. Tenzij ik het op mag swatikzegwatikdenkchrijven. Soms lees ik mijn eigen gedachten terug, en dán pas snap ik wat er in mijn hoofd zat, en waarom ik me bijvoorbeeld onrustig of boos voelde. Wanneer ik in een goed gesprek zit vallen er regelmatig stiltes. Niet omdat ik niks te zeggen heb, in tegendeel! Ik heb heel veel te zeggen, ik weet alleen niet hoe. Het bouwen van zinnen duurt bij mij wat langer, maar de mensen die me goed kennen weten hoe het zit en wachten vaak geduldig tot ik eindelijk mijn mond open doe.

thinktoomuch

Ik denk ook wel eens (oke, eigenlijk heel vaak) teveel. Zet mij in een groep neer en laat me een gesprek voeren, ik ben dan in staat om na dat gesprek de rest van de dag te gaan lopen nadenken of ik niet iets stoms heb gezegd of gedaan. Wat moeten die mensen wel niet van me denken! En dat heb ik niet alleen met onbekenden hoor, nee zelfs met mijn eigen familie en vrienden heb ik dit. Als ik mijn pap of mam aan de telefoon heb gehad en ze zijn een keer wat minder spraakzaam dan denk ik meteen dat er iets aan de hand is en ga ik zelf na lopen denken wat dat dan wel niet zou kunnen zijn. Negen van de tien keer ga ik dan na wat ik allemaal gezegd heb en hoop dan maar dat ik niet iets gezegd heb wat er de oorzaak van is. Maar door te erkennen dat ik dit vaak doe, ben ik inmiddels in staat om mezelf een hartig woordje toe te spreken er ermee te stoppen.

trapped

Het stoppen van mijn gedachten lukt trouwens niet altijd, en dat zijn dan andere gedachten dan bovenstaande. Mag je een keer raden wanneer dit me overkomt. Juist, wanneer ik in bed lig en eigenlijk moet slapen. En dat gaat van boodschappen die ik niet moet vergeten tot vreselijk veel zin hebben in een vakantie die nog zeker een half jaar duurt. Waar ik dan ook weer allerlei beren op mijn pad zie, koffers die kwijtraken, vliegtuigen die neerstorten…Gek word ik er af en toe van, en ik lig dan ook met regelmaat van de klok tot diep in de nacht wakker en word dus de volgende ochtend gesloopt wakker. Ik probeer me er maar bij neer te leggen, het niet in kunnen slapen, en in het weekend probeer ik dan wat langer te blijven liggen. Maar juist wanneer je wat langer kan slapen ben je dan natuurlijk weer vroeg wakker.

sniffbooks

Ik ruik aan boeken. Boeken wil ik eerst altijd helemaal leren kennen voordat ik hem open sla. Geen idee waar dat vandaan komt en waarom ik dat doe. Een boek wordt door mij eerst aan alle kanten bekeken, alle tekst op te buitenkant wordt gelezen en ik moet er ook altijd aan ruiken. En stiekem ben ik ook gek op de geur van oude boeken. In Steenwijk waar ik een paar jaar heb gewoond toen ik getrouwd was, hadden we een tweedehands boeken winkeltje, de geur die daar hing vond ik echt heerlijk!

 

books

Ik ben gek op Disneyfilms, nog steeds. Sas is inmiddels 13, dus die vind zichzelf echt te groot, en ik kan dus niet meer kijken onder het mom dat ik het voor haar doe. Dus kijk ik af en toe zelf maar. De laatste Disneyfilm die ik gezien heb? Binnenstebuiten, die kan ik je echt aanraden!

Nou, dit ben ik dan in een notendopje. Ik vond het erg leuk om leuke en toepasselijke quotes te verzamelen en op die manier mezelf een beetje voor te stellen.