waaromloopjehard2

Waarom loop je hard? Het is me wel eens gevraagd. Waarom loop je hard. Drie jaar geleden zou ik het zelf ook gevraagd kunnen hebben aan een willekeurige hardloper. Ik snapte er niks van, waarom zou je jezelf het snot voor ogen lopen als je ook lekker op de bank kunt hangen met een doos chocolade?! Waarom zou je door de regen rennen, jezelf uitputten, als je ook gezellig binnen kunt zitten?! Waarom loop je hard? Nou, dat zal ik je vertellen.

– Voor de lol. Ja, ik vind hardlopen leuk! Ik vind het heerlijk om mijn lichaam, op verantwoorde wijze weliswaar, grenzen te laten overschrijden. Ik vind het fantástisch om te zien dat ik veel meer kan dan ik ooit had durven dromen!

– Om op gewicht te blijven. Ooit had ik extreme obesitas en kwam ik hijgend als een molenpaard thuis te als ik 3 kilometer had gefietst en 2 trappen op was gelopen om bij mijn voordeur te komen. En ik wil niet meer iedere dag bang zijn dat het mijn laatste is omdat mijn hart er door overgewicht zomaar mee zou kunnen stoppen. Mijn hart kan er nu ook mee stoppen, dat kan iedereen gebeuren. Maar als het gebeurt komt het in ieder geval niet omdat ik mijn verantwoordelijkheden niet heb genomen.

– Om na te denken. Mensen die mij kennen weten dat ik best het een en ander voor mijn kiezen heb gehad. Ik vind het gek genoeg prettig om hier over na te denken, te filosoferen. Te beseffen wat ik heb meegemaakt, en hoe dankbaar ik ben voor die ellende. Raar he? Maar door wat ik heb meegemaakt weet ik heel goed wat ik wil, en nog beter wat ik niet wil. Ik heb er een hoop van geleerd, en daar heb ik voor de rest van mijn leven iets aan.

– Even tijd voor mij. Ik ben moeder, dochter, zus, vriendin, tante/oppas, collega. Maar ik ben ook  nog Sonja. En die mag ik niet vergeten, want dan gaat het weer mis. Ik moet goed voor mezelf zorgen om er voor anderen te kunnen zijn. En dat verdien ik ook gewoon.

– Voor mezelf. Gewoon omdat ik het leuk vind, omdat ik af en toe gewoon even iets mag doen omdat ík het leuk vind en omdat ík dat nodig heb.

– Gezondheid. Die was tot halverwege 2014 niet echt om over naar huis te schrijven. Niet dat ik veel ziek was, maar mijn overgewicht kreeg wel steeds meer invloed op mijn leven. Als ik niet sport/hardloop, ben ik in no time weer te zwaar, en dat wil ik niet meer.

– Pure ontspanning. Niks fijner om een drukke dag te beginnen met een rondje van 5 kilometer. Of in geval van stress even lekker de benen te strekken en met een leeg hoofd weer thuis te komen.

– Om mijn onzekerheid te overwinnen. Onzekerheid heeft me een groot deel van mijn leven parten gespeeld. veroorzaakt door mensen die niet goed voor mij waren, en omstandigheden waar ik zelf geen controle over dacht te hebben. Hardlopen is van mij, niemand die daar iets over te vertellen heeft. Het helpt me om mezelf te ontdekken, mezelf te leren kennen. Langzaam maar zeker wordt ik een stukje zelfverzekerder

– Waarom niet?! Tsja…waarom niet?!

– Voor de uitdaging. Mijn leven lang was ik er van overtuigd dat ik niet veel bijzonders was, dat ik niet zoveel in mijn mars had en dat ik niet eens bij de middenmoot hoorde. Ik ben de uitdaging aangegaan omdat ik nu wel eens wilde weten of dat écht zo was. Inmiddels weet ik beter. Toch zit het uitdagende er nog steeds in, ik wil mijn grenzen verleggen, kijken waar ik toe in staat ben. 

– Gewoon omdat het kan. Gewoon-omdat-het-kan!

– Te laten zien dat ze het mis hebben. Ik doe wel alsof het me niet raakt dat sommige mensen me liever op mijn bek zien gaan, maar het doet me wel degelijk wat. Toch ben ik deze mensen dankbaar. Als ik even een keer geen zin heb om te gaan lopen hoef ik alleen maar te denken dat dat precies is wat ze verwachten. En dus trek ik mijn sportkleding aan en ga!

En nu jij…Waarom loop jij hard? En als je niet hardloopt, waarom loop je niet hard? Ik ben benieuwd!