jimcareyStuiter, stuiter, stuiter. Als ik aan hardlopen denk dan wordt ik blij, en dan wil ik eigenlijk niks anders dan mijn hardloopspullen aantrekken en gáán. Waar komt dat toch vandaan, dat gevoel dat ik steeds heb als ik niet hardloop. Dat gevoel van gemis als het geen hardloopdag is, dat gevoel van afgunst als ik op zo’n dag een hardloper tegen kom. Ik moét er ook over praten, er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan hardlopen denk. Mijn collega’s moeten af en toe echt knettergek van me worden. 

Het is wel kenmerkend voor mij, ik ben niet in staat om iets gewoon leuk te vinden, bij mij wordt het altijd een obsessie. Vaak van korte duur, mijn broer vertelde me laatst nog dat hij niet had verwacht dat ik het zo lang vol zou houden. Maar ik ben inmiddels al anderhalf jaar geobsedeerd, verslaafd aan het goede gevoel dat hardlopen me geeft. Ik ben er ook serieus een heel ander mens door geworden. Leuker, zelfverzekerder, assertiever. 

Hardlopen is voor mij meer dan alleen maar naar buiten gaan en gaan rennen. Als ik hardloop kan ik nadenken over van alles, varierend van wat we vanavond gaan eten tot zwaardere onderwerpen. Wanneer ik thuis kom voel ik me altijd heel sterk, ik heb het maar mooi weer geflikt. Zeker op dagen waarop ik eigenlijk geen zin had om te gaan voel ik me een die hard. Op dagen dat ik niet loop voel ik me altijd ongedurig, kriebelt het om weer te gaan en moet ik me echt inhouden om niet een keer extra te gaan. Op de verhalen die ik dan lees op de Facebookgroep “Ik loop hard” wordt ik dan jaloers, zij hebben wel kunnen lopen en ik niet. 

van hardlopen wordt je blijAls ik op weg naar mijn werk een hardloper tegenkom heb ik altijd de neiging om ze enthousiast te begroeten, ik ben immers een hardloper, al ben ik op dat moment “buiten dienst” Van alles wat met hardlopen te maken heeft wordt ik blij. Ik kan niet even op Pinterest zonder eerst nog even te zoeken naar hardloopplaatjes. Tips, blogs, foto’s, quotes, het maak me allemaal niet uit! Op Facebook zit ik in de hardloop groep “Ik loop hard”, op Instagram heb ik een hoop hardlopers als vriendjes. Twitter ben ik nog aan het uitvogelen hoe het allemaal werkt, maar ook daar….hardlopen! 

Ik kan me echt geen leven meer voorstellen zonder hardlopen. En ja, ik heb ook wel eens dagen dat ik echt niet wil. Van die dagen dat ik écht niet moet nadenken over het niet hebben van zin en motivatie om naar buiten te gaan. Maar ik moet er niet aan denken dat ik dit niet meer zou kunnen, dan zou ik echt een stukje van mezelf kwijtraken!

 

En jij, hoe belangrijk is hardlopen voor jou? En waarom is het zo belangrijk?