3055A trip down memory lane. Maandag ging ik doelloos de deur uit. En zonder opdracht. En zonder ook maar enig idee waar ik heen zou lopen. Gewoon omdat ik zin had om te lopen, en geen zin had om er een echte training van te maken. Al is hardlopen op zich natuurlijk al wel een training. Maar ik ging dus de deur uit zonder dat ik wist wat ik ging doen en waar ik heen ging, en het werd een heerlijk loopje waar ik echt enorm van genoten heb. Een loopje waarbij ik er achter kwam dat ook ik het in me heb om mijn hoofd “leeg te lopen”

3053Normaal gesproken duik ik altijd meteen naar rechts de Middenweg, die rottige 2 kilometer lange Middenweg, op om vervolgens naar het strand van Luna of naar het park van Luna te gaan. Omdat ik daar al zo vaak loop, wilde ik nu echt iets anders en ging ik dus línks diezelfde Middenweg op. Na even ruim een kilometer had ik daar al wel weer genoeg van, en besloot ik het park “de Groene Wieken” in te gaan, ondertussen bedenkend hoe ik dan het beste kon gaan lopen om aan die 5 kilometer te komen. Ik besloot het kleine stukje park helemaal uit te lopen, een klein stukje door de wijk, en vervolgens het andere deel van het park in te gaan. Langs het water waar ik als kind in de zomer veel gevaren heb met mijn rubber roeibootje, en in de winter uren op het ijs doorbracht. Daar kreeg ik ook even een deja vu, als 6 jarig meisje had van Sinterklaas hele mooie roze met witte wanten gekregen, waarvan er een op een of andere manier tijdens onze wandeling van school naar de gymzaal in het water belandde. Helemaal in tranen was ik toen we door moesten lopen omdat mijn leraar mijn mooie want niet meer op kon vissen.

de groene wieken heerhugowaardEen klein stukje verder was de brug waar ik ooit als klein meisje stiekem overheen fietste. Toen mocht je als minderjarige nog tabak kopen, en dat deed ik regelmatig voor mijn mam. Omfietsen wilde ik niet, en deed ik dus ook niet, en ondanks het verbod van mijn ouders om over de brug te gaan deed ik dat toch altijd (ik geloof dat dat ook het enige ongehoorzame is geweest dat ik ooit gedaan heb, ik was als kind soms een beetje te braaf, haha) Tijdens een van mijn stiekeme ritjes over de brug om sigaretten voor mijn mam te halen, viel ik met mijn fiets, je raad het al, óp die brug. Ik dacht dat ik met de schrik vrij kwam, ik dacht écht dat ik al mijn spulletjes nog in mijn mandje had. Gelukkig, mijn ouders zouden er nooit achter komen! Maar helaas, mijn ouders zouden er wel achter komen. Een stukje verderop stonden twee vriendinnetjes van mij die me hadden zien vallen en die gezien hadden dat er op dat moment ook iets naar beneden viel, hup, de sloot in. Dat was dus mijn portemonnee met daarin nog 5 Gulden. Glimlachend om die herinnering liep ik weer verder, en passeerde het huis waar ik tot mijn 8ste heb gewoond.

trip down memory laneNu ik toch zo lekker herinneringen op liep te halen besloot ik aan het einde van het park rechtsaf te slaan naar mijn oude basis school. In 1989 werd daar vanwege het tienjarig bestaan een muurschildering onthuld die door een van mijn schoolgenootjes “ontworpen” was. Hij zat, weliswaar zwaar vervuild en vervaagd, nog steeds op diezelfde muur. Ik zag mezelf weer helemaal staan als 12 jarige, balend dat het niet mijn tekening was die daar op de muur was geschilderd. Mijn hoofd was inmiddels even leeg, al denk ik dat het feit dat mijn oom er over een paar dagen niet meer is, er wel mee te maken heeft gehad dat ik juist deze route ben gaan lopen. Even herinneringen ophalen, en tijdens het lopen moest ik ook wel aan mijn oom denken.

omejoopAan de leuke dingen die ik met hem heb meegemaakt. Als heel klein Puppie, hij is me altijd “Pup” blijven noemen, bij hem voor op de fiets, naar het strand in Wijk aan Zee. De eerste keer dat hij te maken kreeg met de ziekte die hem zijn hele leven bleef achtervolgen, ik was toen nog maar een jaar of 5 denk ik. De zomers die ik als iets groter Puppie bij hem, mijn tante en mijn neefje doorbracht, mijn oom en tante hebben me koffie leren drinken toen ik een jaar of twaalf was en dat vond ik toen zó stoer! Ooh, en de weekenden in de tijd van mijn scheiding! Ik kon toen nog niet meteen verhuizen en dus gingen Sas en ik maar naar hem en mijn tante op de camping toe, muziek luisteren op de veranda en het gezellig hebben. En als volwassen Pup samen met hem, mijn pap en vrienden van mijn oom eerst eten bij de f*cking “Kerrieschuur” in Amsterdam om vervolgens uit ons dak te gaan in de Ziggodome bij Zucchero. Op het moment dat dit artikel online verscheen is mijn lieve held van een oom is er niet meer, hij is vannacht overleden, maar gelukkig heb ik hele fijne herinneringen aan hem, en zal ik die herinneringen altijd bij me dragen.

heerhugowaardIn tegenstelling tot de afgelopen dagen was ik afgelopen maandag niet heel erg in mineur stemming als ik aan mijn oom dacht, ik kon eigenlijk wel genieten aan deze herinneringen. Ik liep weer verder, bij mijn ouders door de straat, en ik besloot dat het wel een goed idee was om even bij mijn mam langs te gaan voor een bakkie koffie. En dat deed ik. Heel lang bleef ik niet zitten, ik koel altijd heel erg snel af na het lopen. Dus toen mijn koffie er in zat ben ik meteen weer gaan lopen, ik was al op de helft. De tweede helft van dit loopje heb ik eigenlijk gewoon alleen maar gelopen, blijkbaar heb ik het dus ook gewoon wel in me om mijn hoofd leeg te lopen, wat een verademing! Dit moet ik echt vaker gaan doen, niet teveel druk op mezelf leggen. Gewoon lekker gaan lopen, en genieten. De komende tijd wil ik proberen om twee keer per week echt een training te doen, die halve in oktober komt toch echt steeds dichterbij! Maar ik wil ook een keer per week gewoon lekker gaan lopen om het lopen. Al is het maar een kilometer of 3.