Tag Archives

Archive of posts published in the tag: persoonlijk

Flashback Monday #51

Ik kan er maar niet aan wennen om nog maar twee keer per week te sporten. Het voelt zo slecht, ik voel me zo lui! Maar ik hou nog maar even vol, begin februari hoop ik weer groen licht te krijgen. Flashback Monday ziet er dus ook deze week anders uit dan je van me gewend bent, minder sport en wat meer persoonlijk. Ach, is wel eens leuk voor de afwisseling.

Hartenkreet

Als je mijn blogs regelmatig leest dan weet je waarschijnlijk dat ik me al een tijdje niet fit voel. Het begon al even voor mijn halve marathon, ik was even bang dat ik verkouden zou worden maar dit gebeurde gelukkig niet. Na die 21,1 kilometer voelde ik me ook niet fit, maar dit lag in mijn ogen aan het feit dat mijn lichaam moest herstellen na die enorme inspanning. Het bleef alleen maar duren, het werd maar niet minder. Hardlopen lukt gewoon niet, ik blijf een benauwd gevoel houden en verder dan 5 kilometer durf ik daardoor niet te lopen. Afgelopen maandag ging ik eindelijk maar eens even langs de huisarts en daar kreeg ik een sportverbod. Waarom? Lees dan maar even verder.

50 Dingen die me gelukkig maken

IMG_3900Debbie, van fitfunrun.com nodigde me uit om te vertellen van welke 50 dingen ik gelukkig word. Dankjewel Debbie, ik ben gék op dit soort lijstjes, maar dat had je wel door geloof ik 😉 Er is genoeg waar ik gelukkig van word en dankbaar voor ben, en ik ga proberen om een top 50 samen te stellen.

Alleenstaande ouders zijn kanjers!

Er moet me nu toch echt iets van het hart, iets dat niet alleen mij, maar ook vele andere moeders én vaders treft. Ik zit er zo erg mee in mijn maag dat ik niet eens weet hoe ik moet beginnen. Laat ik dan maar beginnen met een compliment uitdelen. Aan alle alleenstaande ouders, en dus ook naar mezelf. Papa of mama die er alleen voor staat, jullie zijn stuk voor stuk bikkels! Jullie flikken het maar wel allemaal even helemaal alleen. Ik ben trots op jullie, en trots op mezelf, het is namelijk niet altijd makkelijk. Door niet alleenstaande ouders wordt dit soms schromelijk onderschat, en daarom schrijf ik dit stuk. Ik werd hierdoor getriggerd door een bikkelmam die alleen voor niet een maar voor meer kinderen zorgt en heeft besloten een marathon te gaan lopen. Meid, je bent een topper!

Friday Favourites #11

Of het nu in mijn pauze is, of in de reclame van een willekeurig tv programma, ik struin tegenwoordig het internet af naar leuke artikelen. Soms leerzaam, soms grappig, soms allebei. Deze week las ik bijvoorbeeld een leuk stuk over een heel, héél bijzonder iemand die een halve marathon liep. Ook heb ik een paar hele leuke kindertekeningen voor je gevonden die toch echt heel iets anders blijken te zijn dan je op het eerste gezicht zou denken. Dit en meer lees je in Friday Favourites #11

Ik heb geen zin, om op te staan. Ik heb geen zin, om naar de gym te gaan.

Gadverdamme, ik moet weer naar de sportschool. Het is alwéér deze gedachte die me door mijn hoofd gaat zodra ik wakker genoeg ben om na te denken. Ik had het er laatst al met een van de trainers op de sportschool over, en zij gaf aan dat ik mijn schema maar even moest laten voor wat het was, en moest gaan doen wat ik leuk vond. En dat deed ik die dag. En de week erna. En het beviel eigenlijk best wel. Toch werd ik vanmorgen echt overspoeld door dat rot gevoel van geen zin hebben.

Friday Favourites #10

Of het nu in mijn pauze is, of in de reclame van een willekeurig tv programma, ik struin tegenwoordig het internet af naar leuke artikelen. Soms leerzaam, soms grappig, soms allebei. Deze week las ik bijvoorbeeld een leuk stuk over de intieme dames hygiëne en had ik voorpret voor mijn eerste Dam tot Dam loop. Maar ook niet zielige singles en hilariteit om de nieuwe Apple oortjes komen voorbij. Dit en meer lees je in Friday Favourites #10

Friday Favourites #6

Of het nu in mijn pauze is, of in de reclame van een willekeurig tv programma, ik struin tegenwoordig het internet af naar leuke artikelen. Soms leerzaam, soms grappig, soms allebei. Deze week kwam ik schreef ik me in voor de halve van Egmond en vond ik een leuk stuk over de geschiedenis van dit monster. Wat Appie doet met energie drankjes las ik ook, en daar werd ik erg blij van. Maar ook een stuk over vliegangst, waar ik zelf behoorlijk last van heb, vind ik de moeite van het delen waard. Dit en meer lees je in een nieuwe Friday favourites #6.

Day Zero of gewoon Bucketlist

Ik ben inmiddels 8 maanden bezig met mijn Day Zero Project, en ik merk dat…

To run or not to run, that is the question

Mijn besluit van januari om nooit meer mee te doen aan de kwart van Egmond werd vanmorgen door een boek aan het wankelen gebracht. Wel of niet mee doen, dat is nu de grote vraag

Friday favourites #1

Vorige week kon je hier al een stukje lezen over een paar artikelen die ik de moeite waar vond om te delen, en ik vond dat zo leuk om te doen! Daarom heb ik besloten er een wekelijks terugkerend artikel van te maken. Iedere woensdag zet ik hier de leukste, grappigste, meest ontroerende artikelen die ik heb gelezen. De leukste artikelen van week 26 lees je hier onder, veel leesplezier!

De leukste artikelen die ik de afgelopen tijd las

De leukste artikelen die ik de afgelopen tijd las

Als ik niet zou sporten dan…..

Ik loop hard en sport veel, dat is een feit. Maar er was een dag dat ik dit niet deed, al kan ik me dat gewoon echt niet meer voorstellen. Vanmiddag bedacht ik me ineens dat mijn leven zonder hardlopen en de sportschool er toch echt heel anders uit zou zien. Als ik niet zoveel zou sporten als dat ik nu doen dan….Nou, dat ben ik eens aan de binnenkant van mijn ogen gaan bekijken.

Wil je in mijn vriendenboekje schrijven?

Willen we niet allemaal soms nog even een jong meisje zijn? Ik was het even toen ik het vriendenboekje van Kim invulde. Leuk!

Vrijheid moet je delen

Vrij zijn. Ik heb eigenlijk geen idee wat dat is, ik sta er namelijk nooit zo bij stil. En zo werkt het voor veel mensen denk ik, dat vrijheid zonder dat je er erg in hebt als vanzelfsprekend beschouwd wordt. Maar zo vanzelfsprekend is het helemaal niet, zeker niet als je kijkt naar wat er momenteel in de wereld allemaal aan de hand is.

Een wolk, een vogel en de dood

Ik kijk naar buiten en zie een fel blauwe lucht, besmeurd met witte vegen. Ze zweven voorbij, veranderen van vorm, maar zijn vooral gewoon wolk. Het zachte briesje laat de takken van de struiken voor mijn huis zachtjes heen en weer bewegen, en de vogeltjes vliegen af en aan met takjes en andere dingen om een nest mee te bouwen. Een nest voor het nieuwe leven dat zich ook deze lente weer aankondigt. Het zijn de alledaagse dingen waar ik normaal nooit bij stil sta, die me doen nadenken over hoe oneerlijk het is als iemand zomaar ineens uit het leven wordt weg gerukt. Dat het leven gewoon maar doorgaat, en dat voor die ene persoon de tijd als het ware stil kwam te staan op het moment dat hij zijn laatste adem uitblies.

Arrogantie wordt afgestraft

Ik hoor het mezelf nog zeggen: “Ik val niet echt meer af, maar ik doe aan kracht training en doordat ik spiermassa opbouw raak ik geen gewicht meer kwijt. Spieren zijn gezonder dan vet dus vind ik het goed zo” Klinkt wel goed, al zeg ik het zelf. Het klopt alleen van geen kant, ik heb mezelf een paar maanden echt flink voor de gek gehouden. Lees hier wat er gebeurde, en hoe ik mezelf weer op het juiste pad kreeg.

Meedoen is belangrijker dan winnen!

Waarom loop ik wedstrijden? Ik vond het wel een keer leuk om over na te denken. Toen ik me in 2015 voor het eerst inschreef voor een wedstrijd, deed ik dat toch wel een beetje gespannen. Ik dacht dat wedstrijden alleen voor mensen die “snel genoeg” waren. Ik was, en ben nog steeds niet, snel. Zal ik ook nooit worden, maar toch ben ik inmiddels verslingerd geraakt aan het meedoen aan evenementen. Waarom? Ik ga een poging doen om het uit te leggen. Het lopen van een wedstrijd gaat eigenlijk niet eens om de wedstrijd alleen.

Wie ben ik?!

Jullie weten inmiddels wel dat ik gek ben op sporten, en als je mijn blog wat verder hebt uitgeplozen weet je ook dat ik tot een kleine twee jaar geleden tegen alles was wat met sport te maken had. En dat ik bijna 100 kilo woog. Maar meer heb ik eigenlijk nooit meer over mezelf verteld, en het leek me leuk om dit te doen op een manier die echt bij me past, met quotes.

Schrijven om te weten wat ik denk

Ik wil schrijven. Schrijven omdat ik niet uit kan spreken wat ik denk. Schrijven omdat ik hoop dat door te beginnen met schrijven er vanzelf op papier komt wat ik denk. Wat ik voel. Wat ik vind. Op dit moment kan ik alleen maar denken aan al die niet westerse mensen die aangekeken gaan worden door ons westerlingen, op de aanslagen die gisteren in Brussel gepleegd zijn.

Van hardlopen wordt je blij

Stuiter, stuiter, stuiter. Als ik aan hardlopen denk dan wordt ik blij, en dan wil ik eigenlijk niks anders dan mijn hardloopspullen aantrekken en gáán. Waar komt dat toch vandaan, dat gevoel dat ik steeds heb als ik niet hardloop. Dat gevoel van gemis als het geen hardloopdag is, dat gevoel van afgunst als ik op zo’n dag een hardloper tegen kom. Ik moét er ook over praten, er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan hardlopen denk. Mijn collega’s moeten af en toe echt knettergek van me worden.

But first, let me take a selfie

Iedere week maak ik een selfie, ik ben heel benieuwd hoe vaak ik in 2016 “van gezicht verander” Begonnen als onderdeel van mijn, inmiddels afgebroken, Day Zero Project en ik vond het zo leuk dat ik dit onderdeel gewoon vol ben blijven houden

Goede voornemens, waarom slechts 8% het volhoudt

Ik heb me voorgenomen om niet meer te doen aan goede voornemens voor het nieuwe jaar. Ten eerste omdat ik vind dat je op ieder gewenst moment dingen kunt gaan doen of laten die goed voor je zijn, en ten tweede omdat ik het toch nooit vol houd. En velen met mij.

Persoonlijk vind ik goede voornemens altijd erg gekunsteld, ook al deed ik er zelf ook ieder jaar weer aan mee. Op een moment dat je er eigenlijk helemaal niet klaar voor bent neem je je “even” voor dat je bijvoorbeeld meer wilt gaan sporten. Maar meer dan dat voornemen is er ook niet. Je weet niet wat je wilt gaan doen, hoe vaak en wanneer.

Het monster dat verleiding heet

Soms he, soms denk ik: “ik stop ermee” Dat eeuwige opletten wat ik eet, die eeuwige strijd tegen alles wat zoet, vet en ongezond is, ik wordt er doodmoe van. Overdag gaat het allemaal prima, overdag houdt ik het prima vol om gezond te denken en te eten. Ik eet netjes mijn broodjes met gezond beleg, ontbijt netjes gezond met kwark en zelf gemaakte granola en tussendoor mijn stukjes fruit. Avondeten lukt me ook nog wel, maar dan…

Haters gonna hate

Haters gonna hate, ik weet er eigenlijk geen juiste vertaling voor dus ik laat het maar in het Engels staan. Helaas krijg ik er ook af en toe mee te maken, haters, een echt Nederlands woord weet ik er eigenlijk niet voor. Mensen die het me maar niet gunnen dat ik succes heb ik mijn strijd tegen de kilo’s, en de overwinningen op mezelf die ik met hardlopen behaal. Niet dat het me koud laat wat er over me gezegd wordt, maar ik kan er ook wel begrip voor hebben.

Lief, klein dikkerdje…Brief aan mijn oude ik

Na wikken en wegen heb ik besloten dit toch wel persoonlijke stuk te delen. Een brief aan mijn oude ik. Het was confronterend, het schrijven van dit stuk. Ik moest nu op schrijven wat ik nooit uit heb durven spreken, dat was moeilijk en eng. Al bereik ik hiermee maar 1 iemand, al is er maar 1 iemand die iets herkent in mijn brief, durft toe te geven dat hij of zij verkeerd bezig is en gezonder moet gaan leven, dan heb ik mijn verhaal niet voor niks geplaatst. Dan zijn mijn ervaringen niet voor niks geweest. Er was een tijd dat ik 100 kilo woog…..

Parijs, de stad van…..terreur

Wat er gebeurde in Parijs is echt te erg voor woorden, maar het zijn juist woorden die er voor zorgen dat ik met de angst die dit oproept om kan gaan.

Ik weet wat er gebeurt als ik opgeef…..

Eten…. Ik heb er een haat/liefde verhouding mee. Eten zorgt er aan de ene kant voor dat ik kan leven, aan de andere kant zorgt het er voor dat ik soms geen leven heb. Het voedt me, en het breekt me af. Ik houdt er van en ik haat het. Zo is het, zo was het en ik ben bang dat het altijd zo zal blijven. Maar….genoeg geklaagd nu, tijd om de ring in te gaan en te vechten voor wat ik waard ben.

Eetfabriek

Afgelopen zaterdag ben ik met twee vriendinnen uit eten geweest bij Fabbrica Heerhugowaard. In sommige…

Over Sonja

Juni 2014. Stel je eens voor: Je wordt op maandag wakker, lekker 2 dagen weekend achter de rug, en je voelt je gewoon niet fit. Niet grieperig ofzo, maar alles onder mijn middel deed pijn. Zere heupen, beurse knieën, knarsende enkels. Ik hoor je denken, je hebt vast iets gedaan wat je niet gewend bent. Nou nee, ik had alleen maar de week ervoor net als iedere andere week, 4 dagen gewerkt. 4 Dagen staan, ik werk namelijk als verkoopster in een winkel. Maar nu komt het probleem….Ik was veel te zwaar! Ik was gewoon vreselijk veel te zwaar, en daar begon mijn lichaam nu tegen te protesteren. Die maandag kon ik amper nog lopen, maar de dag daarna zou mijn 4 daagse werkweek gewoon weer beginnen. Als een mokerslag trof me het besef dat ik, als ik niet als krakkemikkig oud vrouwtje wilde eindigen, ik nú iets moest gaan ondernemen.

Instagram
Facebook
Facebook
Pinterest
Pinterest
Google+
http://fitgezondenhappy.nl/tag/persoonlijk/