Week 41. 16 oktober, geen selfie maar gewoon een über coole foto. Genomen tijdens mijn aller eerste halve marathon!

Het roer moet om, er moeten dingen veranderen om op een gezonde manier te blijven sporten. De afgelopen weken heb ik veel nagedacht over wat ik nu eigenlijk wil als ik aan hardlopen denk. Ik word namelijk nog steeds gelukkig van hardlopen. Maar wanneer ik aan wedstrijden denk word ik ineens een stuk minder gelukkig. En ik denk dat ik het ook wel een beetje kan verklaren.

Mijn doel was het lopen van een halve marathon, dát is wat ik graag wilde. En daar heb ik afgelopen jaar keihard naartoe gewerkt. In oktober kwam mijn droom uit, finishen na 21,1 km hardlopen in het Olympisch stadion. Al mijn trainingen van de maanden ervoor zorgden ervoor dat ik het gehaald heb, maar achteraf is het misschien tóch een te zware belasting geweest. Of heb ik mijn trainingen niet goed aangepakt, wie zal het zeggen. In ieder geval moet ik eerlijk gezegd voorlopig niet dénken aan het lopen van wedstrijden, gek he? Ik had er altijd heel veel plezier in, en nu zie ik het alleen maar even als gedoe. Terwijl ik er wél van geniet om gewoon een rondje te gaan hardlopen. Lekker de deur uit en zonder druk een stukje rennen, daar word ik nog steeds gelukkig van. Ik begrijp er niks van.

En eigenlijk is dat op dit punt van mijn leven ook beter, sinds oktober heb ik namelijk weer een relatie. En het aantal trainingen dat ik deed, de afstanden die ik op het laatst liep, zijn voor mij niet te combineren met een opgroeiende puber, een baan en een relatie. En dan heb ik het nog niet eens gehad over de lichamelijke klachten waar ik dus sinds oktober al mee loop. Gelukkig niks aan de hand met mijn hart, maar wat er wel is is nog niet duidelijk. De komende tijd sta ik onder controle voor een hoge bloeddruk en slik ik hier medicijnen voor. Hardlopen mag ik weer gewoon, alleen ik heb een paar dingen besloten in de afgelopen dagen. Een van die besluiten is dat ik morgen Schoorl niet ga lopen. Het andere besluit is dat ik de halve van Leiden in Mei ook aan me voorbij laat gaan (wil jij hem lopen? Stuur me gerust een mail, voor €12,50 in plaats van €25,50 mag je mijn startnummer overnemen)

Zoals ik me nu voel en zoals mijn leven er nu uit ziek denk ik dat ik gewoon lekker 3 a 4 keer per week kleine stukjes blijf lopen, ik kan namelijk echt niet meer zonder. Alleen de drang om wedstrijden te lopen is er eigenlijk wel vanaf. Nu alleen nog de routine terug zien te krijgen, ik hoop dat de kou die momenteel ons kikkerlandje teistert snel weg gaan en plaats maakt voor de lente zodat ik weer van die heerlijke lente loopjes kan gaan doen.