IMG_0471 (1)Waarom loop ik wedstrijden? Ik vond het wel een keer leuk om over na te denken. Toen ik me in 2015 voor het eerst inschreef voor een wedstrijd, deed ik dat toch wel een beetje gespannen. Ik dacht dat wedstrijden alleen voor mensen die “snel genoeg” waren. Ik was, en ben nog steeds niet, snel. Zal ik ook nooit worden, maar toch ben ik inmiddels verslingerd geraakt aan het meedoen aan evenementen. Waarom? Ik ga een poging doen om het uit te leggen. Het lopen van een wedstrijd gaat eigenlijk niet eens om de wedstrijd alleen.

Het begint al bij de inschrijving.

Echt waar, op het moment dat ik me inschrijf voor een evenement ben ik al hieperdepieper. Het vooruitzicht naar, tsja, ik weet het eigenlijk niet eens. Ik neem het voorbeeld Cityrun Heerhugowaard maar eens. Vorig jaar was dat mijn aller eerste wedstrijd, dus die heeft toch al een speciaal plekje in mijn hart. Dit jaar loop ik hier met mijn werkgever en twee collega’s plus de vriendin van een van de mannen. Zodra ik me ingeschreven heb, zie ik in gedachten de drukte in en om het sleevesstartvak, en voel ik de aanwezige spanning. Want ondanks dat voor velen meedoen aan een wedstrijd geen kwestie is van winnen, heerst er onder de lopers een gezonde spanning. Vervolgens moet er natuurlijk op alle social media waarop ik actief ben gedeeld worden dat ik meedoe. En aangezien er onder mijn volgers heul veul hardlopers zijn, levert dat dan weer reacties op. Gezellig, kletsen over een evenement dat nog ver in de toekomst ligt. Als het om een groot evenement gaat, de Dam tot Dam of de halve marathon in Amsterdam, gaat dit bericht ook nog eens over de facebookgroep “Ik loop hard” waar dan vaak de hele dag in teken staat van het betreffende evenement. Ik houdt ervan! Met mensen die je helemaal niet kent uitkijken naar iets wat je zo graag doet! Ik hoef in mijn omgeving maar te beginnen over hardlopen en ik zie in gedachten al een paar rollende ogen, dus hardlopen en social media zijn voor mij echt een ideale combinatie. En ja, ik heb óók gewoon een leven naast internet, wees maar niet bang.

Meer trainingen dan wedstrijden

IMG_0487Uiteraard train ik meer dan dat ik wedstrijden loop, maar ook tijdens mijn trainingen ben ik wel met wedstrijden bezig. Dat heb ik ook echt nodig, want zonder wedstrijd in het vooruitzicht maak ik er maar een potje van. Ik rommel maar wat aan en ben eerder geneigd om niet te gaan als ik een keer geen zin heb. Nou moet je weten dat ik tot nu toe alleen maar heb mee gedaan aan 5 en 10 kilometer wedstrijden, dus ik train lekker op gevoel en zonder schema. Lange duurlopen, intervallen en andere trainingsvormen wisselen elkaar af om sneller en sterker te worden. Een week of twee voor een wedstrijd komt betreffend evenement in mijn hoofd en nestelt zich daar tot de grote dag er is. In die periode voel ik me ook gewoon iedere keer weer zo gelukkig en gezegend dat mijn voormalig dikke lijf in staat is om hard te lopen!

Nationale startnummerdag.

11990596_160900490925425_7019547044380708469_nZowel op Instagram als op “Ik loop hard” vliegen de foto’s van lopers met hun startnummer zo’n anderhalve week voor een wedstrijd aan je voorbij, de meeste lopers krijgen ongeveer dezelfde dag hun startnummer in de brievenbus. Ook hier wordt ik dan weer zo blij van! Je liefhebberij delen met mede liefhebbers! Iedereen stuitert over de groep en over Instagram, en het gaat even over niks anders dan het “loopje” in kwestie. Kledingkeuzes worden besproken, adviezen gevraagd en gegeven. Zie dan nog maar eens aan iets anders te denken dat aan je liefhebberij, hardlopen! Het kunnen delen van je passie, ik vind het geweldig! In mijn gewone dagelijkse leven heb ik niet iemand om me heen die net zo bezeten is van hardlopen, ik kan me ook best voorstellen dat men wel eens gek van mij en mijn eeuwige gebabbel over hardlopen wordt, dus ik vind het heerlijk om dit te delen op internet.

En dan is (bijna) zover.

12141560_160899767592164_2159923639598459594_nDe avond er voor leg ik alles klaar en duik in mijn nagellakstash om de kleuren te kiezen die passen bij mijn outfit. Zo leuk om de avond ervoor met Sas mijn nagels speciaal te lakken voor mijn wedstrijd, het hoort er voor mij echt helemaal bij. Terwijl ik normaal helemaal niks van nagellak moet weten, hou er niet zo van, ik ga echt niet zonder een leuk werkje op mijn nagels lopen. Het is een onderdeel van mijn laatste voorbereidingen. En op de grote dag ben je dan met niks anders bezig. Je kleedt je aan, gaat eten, checkt nog even je social media en wenst iedereen succes, gaat “die kant op” en dan…..De gezonde spanning golft om je heen zodra je in de buurt van het startvak, of bij grotere evenementen bij de sporthal of andere faciliteit, komt. Mensen die elkaar helemaal niet kennen gaan met elkaar om alsof ze elkaar al jaren kennen, dat is wat ik zo leuk vind aan hardlopers, hoe er met elkaar omgegaan wordt. Bij drie kleinere loopjes werd er ook georganiseerd opgewarmd, en je kunt je dus voornemen om daar niet aan mee te doen, maar je doet het toch. Het is namelijk ook gewoon gezellig om mee te doen.

Onderweg

IMG_0167kleinIs het ook gewoon fantastisch. Er staan altijd mensen langs de kant van de weg om je aan te moedigen. Grote groepen met spandoeken en gekke kreten, gezinnen maar ook mensen alleen, je ziet ze er allemaal. Kinderen die high fives uitdelen aan de lopers, mensen die zien dat je het zwaar hebt en je bij je naam noemen om aan te moedigen, ik kan niet vaak genoeg zeggen hoe gaaf dit is. Op een of andere manier geniet ik tijdens een wedstrijd ook meer van mijn omgeving, maar dat zal ook wel te maken hebben met het feit dat je in een andere omgeving loopt die je nog niet kent! Ik heb nu aan twee grotere wedstrijden meegedaan, en daar was ook onderweg gedacht aan vermaak in de vorm van muziek. Zo liep ik in Amsterdam langs een percussiegroep die me echt kippenvel bezorgden, dat in combinatie met het feit dat ik nog ongeveer een kilometer moest lopen en dan zou finishen in het, HET, Olympisch stadion zorgde ervoor dat ik weer even bijna liep te huilen van puur geluk.

Kortom, zowel het inschrijven, het delen dat je meedoet, de voorbereidingen én de wedstrijd zelf zijn gewoon té leuk om niet aan mee te doen. In 2016 heb ik er 2 gelopen, namelijk Egmond en Zandvoort. Heb ik er een moeten missen omdat ik een hele zware griep had, en staan er nog 7 op de planning. Als je nog nooit hebt meegedaan aan een wedstrijd meegedaan dan raad ik je aan om dit echt een keer toe doen. Niet om te winnen, maar omdat het gewoon ontzettend leuk en gezellig is!