Brief aan mijn oude ik

 

Lief, klein dikkerdje...Brief aan mijn oude ikNa wikken en wegen heb ik besloten dit toch wel persoonlijke stuk te delen. Een brief aan mijn oude ik. Het was confronterend, het schrijven van dit stuk. Ik moest nu op schrijven wat ik nooit uit heb durven spreken, dat was moeilijk en eng. Al bereik ik hiermee maar 1 iemand, al is er maar 1 iemand die iets herkent in mijn brief, durft toe te geven dat hij of zij verkeerd bezig is en gezonder moet gaan leven, dan heb ik mijn verhaal niet voor niks geplaatst. Dan zijn mijn ervaringen niet voor niks geweest. Er was een tijd dat ik 100 kilo woog…..

Lief klein Dikkerdje.

Waarom zorg je zo slecht voor jezelf? Ik vind het heel erg om te zien dat je jezelf zo verwaarloosd, dat je jezelf het blijkbaar niet waard vind om goed voor te zorgen. Als ik naar je kijk, zie ik iemand die troost zoekt in eten, maar het nooit lijkt te vinden. Het lijkt erop dat je geluk zoekt in eten, omdat je niet weet dat er andere dingen dan eten zijn waar je veel gelukkiger van wordt. Soms lijkt het wel alsof het je helemaal niks kan schelen dat je zo zwaar en ongezond bent, en zie ik je alleen maar nóg meer ongezonde dingen eten waar je uiteindelijk alleen maar ongelukkiger van wordt.

Ik denk dat je zelf niet eens beseft hoeveel ongezonde rommel je naar binnen stopt omdat het een onderdeel van je leven is, en ik denk dat je je niet beseft dat je op de vlucht lijkt te zijn voor het échte leven. Ondertussen vertel je jezelf en anderen dat je blij bent met jezelf, en dat je je erbij hebt neergelegd dat je nu eenmaal niet slank bent en ook nooit zal worden. Wat hou jij jezelf voor de gek…..

Lief klein Dikkerdje, soms zou ik je vast willen pakken en je willen troosten. Je willen zeggen dat ik weet wat je allemaal hebt meegemaakt, en je willen zeggen dat jij niet je verleden bént. Jij bent Sonja, alleen wie dat nou eigenlijk is moet je nog gaan ontdekken. Is het inmiddels niet eens tijd om te stoppen met slachtoffer te zijn van wat gebeurd is? Is het niet tijd om een stap voorwaarts te maken en het verleden achter je te laten?

Ik denk dat je niet weet hoé, en ik wil je vragen om me te vertrouwen. Ik wil je helpen, je de weg wijzen naar een gezonder leven waar je uiteindelijk ook gelukkiger van wordt, zonder die grote hoeveelheden ongezond eten die je toch niet bieden wat je zoekt. Zonder de leegte die je voelt, en die je met eten maar niet opgevuld krijgt. Het échte leven, lieve Sonja, is zo mooi. Vertrouw me, en laat me je helpen. Schud je verleden van je af, en stort je in het onbekende. En ja, dat is doodeng, maar ik beloof je dat je door jezelf te leren kennen en beter voor jezelf te gaan zorgen gezonder en gelukkiger zal worden. Het is nu aan jou, neem je de uitdaging aan en begin je aan de ontdekkingsreis van je leven?

Liefs, de Sonja van nu.

Ik kan me met de beste wil van de wereld nu niet meer voorstellen dat ik echt dacht dat ik gelukkig was, toen ik zo zwaar was. En ik snap ook niet hoe ik het voor mezelf ooit heb kunnen verantwoorden dat ik zo ongezond leefde. Ontkende dat mijn overgewicht kwam door ongezonde keuzes. Maar dat ik geweest, ik ben op de goede weg. 24 kilo lichter en heel langzaam val ik nu nog wat af. Af en toe heb ik het nog wel eens moeilijk, moet ik een strijd voeren om niet weer teveel ongezond te eten. Ik probeer hier niet te streng voor mezelf te zijn, snoep ook af en toe gerust nog wel eens meer dan goed voor me is. Maar ik zie het niet meer als falen en ik kom er wel.