Niet te stuiten!

sonmolenvanpietDonderdag voelde ik het al opkomen. Een niet te stuiten zin in hardlopen. Ik kan je vertellen dat dát al een tijdje geleden was. Verbaasd over dit gevoel besefte ik me dat ik de afgelopen twee maanden gewoon in een hardloopdip zat. Maar toch besloot ik toen ik om zes uur van mijn werk naar huis fietste om níet te gaan lopen. Het was vies, koud en nat buiten en ik wilde niet even een snel rondje in dit weer. Nee ik wilde gewoon weer eens genieten! Dus zette ik mijn niet te stuiten zin even opzij tot zaterdag. Want zaterdag zou het prachtig weer worden!

Het regent…zonnestralen!

cllageEn toen ik vanmorgen mijn gordijnen open schoof en het zonnetje zag schijnen maakte mijn hart een vreugde sprongetje. Vandaag zou ik met de trein naar Heiloo gaan, en daarvandaan naar huis gaan lopen. 14 Kilometer, een mooie afstand vond ik het. heilooMijn pap en mam zouden een dagje met Sas en mijn nichtje Lieke weg gaan, en wilden mij wel in Heiloo afzetten, en dat aanbod nam ik dankbaar aan. Een beetje spannend vond ik het wel, na Zandvoort afgelopen zondag heb ik een paar dagen wat last gehad van mijn linker knie, en ik was bang dat die roet in het eten zou gaan gooien. Ik was dus goed voorbereid weg gegaan, mijn pinpas, OV chipkaart en was losgeld had ik mee voor het geval dat. In Heiloo even afscheid genomen van pap, mam, Sas en Lieke. Beloofd dat ik voorzichtig zou doen en even zou bellen als ik thuis was, en ik ging op pad. Richting Kennemerstraatweg, die ik een flink eind zou moeten volgen. Tijd was vandaag niet zo heel erg belangrijk, genieten stond voorop, dat was namelijk al veel te lang geleden.huisje Dus nam ik onderweg lekker de tijd om wat mooie plaatjes te schieten. Bij het stoplicht tussen Heiloo en Alkmaar kon ik even op adem komen, en al snel kon ik weer verder. lekkerelenteSommige stukken zigzaggend, ik ben onderweg erg veel wandelaars tegen gekomen, liep ik lekker over de stoep in het toch wel drukke Alkmaar. Normaal loop ik liever op het fietspad, maar daar was het echt even te druk voor.

Coca Cola light break!

Op de Kennemersingel moest ik twee keer een kleine stop houden. Omdat ik een flink eind ging lopen had ik mijn drinkbelt mee, gevuld met cola en een schep suiker (om de prik eruit te krijgen, anders wordt het zo’n bende onderweg) Ik weet echt niet meer waar, maar ik heb kort geleden een stuk gelezen over mensen die cola meenemen voor onderweg en ik wilde dat ook wel eens proberen. Is me goed bevallen, toch denk ik dat ik als ik nog verder ga, ga experimenteren met gels, die zijn er immers echt voor gemaakt 😉 Maar goed, terug naar mijn korte stops. Ik heb mijn drinkbelt altijd laag op mijn heupen, omdat hij anders gewoon echt niet lekker zit. Als hij dDe molen van Pietan opkruipt, en dat gebeurt gelukkig niet zo vaak, duw ik hem weer terug en snoer hem nog wat aan. En daar trok ik hem gewoon helemaal los! Even was ik bang dat er een stiksel geknapt was, ik had geen idee hoe ik dat daar op had moeten lossen, maar ik kon hem gelukkig weer gewoon omdoen. Nog geen 100 meter verderop moest ik even mijn veter vastmaken, en toen kon ik weer verder. Leuk, tussen het winkelend publiek door laverend, ik hoop dan altijd stiekem een beetje dat ze met ontzag kijken naar wat ik aan het doen ben.

’t Kan Friese…

Rondje OudorpIk was zo aan het genieten van deze run, dat ik me ineens besefte dat ik op de Kanaalkade liep! Nog niet op de helft, maar wel het idee dat ik er al “bijna” was, Alkbrugmaar is namelijk voor mij helemaal niet zo ver. En fris als een hoentje kon ik dan ook verder lopen. Over de Friesebrug, over de Frieseweg, en aan het einde rechtsaf de Molenkade op. Ik vind dit zo’n mooi stukje, ik voel me altijd een toerist in eigen land wanneer ik daar fiets of loop. Toen ik met gemak de brug op liep moest ik inwendig wel even lachen. Ik had bijna 9 kilometer gelopen en kwam nog met gemak die brug op. Niet dat hij nou zo enorm hoog is, maar ik kan me nog herinneren dat ik vorig jaar tijdens Rondje Oudorp na 4,5 kilometer er nog amper tegenop kwam! Leuk, om terug te denken aan een van mijn eerste wedstrijden, en ik heb nu al zin in 15 mei want dan ga ik weer 5 kilometer knallen in Oudorp (en natuurlijk sneller dan vorig jaar!)

Het lukte, het lukte, het lukte yeah!

routeNou, nog even de Nollenbrug over, onder de tunnel bij het strand van Luna door, en daar kreeg ik het voor het eerst even moeilijk. Linksaf moest ik nog ruim 3 kilometer lopen, en rechtsaf krap 2. Maar ik wilde natuurlijk die 14 volmaken en dus koos ik toch voor links. En toen kreeg ik ineens behoorlijke pijn in mijn linker heup. Ik besloot even wat te rekken, en weer verder te gaan. Dat hielp, al werd het wel steeds zwaarder. Nog een stukje tegenwind (niet weer!!!) en bij het stoplicht rechtsaf. Nog een kilometertje, dat was te overzien. En die liep ik op karakter. Een paar van die mooie hardloopquotes schoten me nog door mijn hoofd, en toen sprong mijn horloge op de 14. Het is gelukt, ik kan het nog! Die rottige hardloopdip van de afgelopen twee maanden laat ik hierbij achter, ik kan weer genieten van het lopen. Het is lente, langer licht en mooi weer. Voor mij begint het hardloopjaar nu pas écht en het wordt een topjaar.