25122015

Lange duurloop, 25-12-2015. Het mag dan wel kerst zijn, maar dat is geen reden om niet te gaan hardlopen. En zo ging ik op eerste kerstdag lekker naar buiten voor een 10 kilometer lange duurloop. Twee verschillende rondjes van 5 kilometer in de buurt van mijn huis leek me wel een goed idee, dan was ik nog een beetje in de buurt  van mijn dochter. Niet dat dat nodig is, ze is 13 en redt zich wel even in het tijdje dat ik weg ben, maar toch. Om 8.10 holde ik hier de straat uit, die rottige Middenweg op die ik helaas echt nodig heb om langs het strand van Luna uit te komen. Zoals de afgelopen tijd wel vaker gebeurt, stond er vandaag ook een flinke harde wind. Maar ik liet me niet kennen en holde lekker door. Langs het strand, langs de grote weg en zo de wijk weer in. En dát had ik beter niet kunnen doen, ik had beter die 10 kilometer wat verder van huis kunnen gaan lopen. Wetende dat zodra ik mijn huis passeerde, ik nóg een keer 5 kilometer moest, zakte de moed me in de schoenen. Ik was eigenlijk best wel moe (ik had gewoon geen zin meer) Zou het voor mijn dochter niet fijner zijn als ik nu gewoon naar huis zou komen (ik had gewoon geen zin meer) Eigenlijk had ik ook wel een beetje buikpijn (ik had gewoon geen zin meer) En voelde ik daar mijn achillespees nou?! (IK HAD GEWOON GEEN ZIN MEER!)

Alles in mij schreeuwde om naar huis te gaan, vijf kilometer of tien, dat maakte toch helemaal niks uit? Hardlopen is hardlopen. Gelukkig ben ik inmiddels gedisciplineerd genoeg om hier niet naar te luisteren, en zo rende ik zónder naar rechts te kijken langs mijn huis. Nog geen halve kilometer verderop kreeg ik ineens flinke pijn in mijn buik, maar ik wilde niet meer opgeven. Ik besloot een klein stukje te gaan wandelen, en tijdens die minuut ontsnapte er een flinke lading lucht waardoor in een klap mijn buikpijn verdwenen was (inderdaad, ik liet gewoon lekker ongegeneerd een flinke wind) en kon ik weer door lopen. En dus maakte ik zónder buikpijn maar mét een zelfvoldaan gevoel toch mijn 10 kilometer uit. Liep zelfs een PR, en dat had ik niet verwacht! Kortom, het was een heerlijk stukje en ik ben blij dat ik toch gegaan ben.