Jaaroverzicht 2016, deel 2

Vorige week kon je hier deel een van mijn geweldige 2016 lezen. De tweede helft van dit jaar werd zo mogelijk nog mooier. Ik liep niet alleen de Dam tot Dam en mijn eerste halve marathon, ik leerde ook nog eens een hele lieve man kennen! De laatste twee maanden van het jaar was mijn hart letterlijk en figuurlijk op hol. Het figuurlijke deel is natuurlijk heerlijk, het letterlijke deel gooit wat roet in het eten, en hopelijk heb ik daarover snel meer duidelijkheid. Toch was 2016 echt een prachtig jaar, en de tweede helft hiervan deel ik heel graag met je.

Juli, de eerste stappen richting Amsterdam

IMG_2588Deze maand begonnen de voorbereidingen voor mijn eerste halve marathon. De langste afstand die ik tot dat moment liep was 15 kilometer, en ik kon me echt nog niet voorstellen dat ik ooit die 21,1 kilometer zou kunnen lopen. Deze maand besloot ik ook in een opwelling om me op te geven voor de halve van Egmond, later in het jaar bleek dit toch niet zo’n fijne beslissing. Deze maand besloot ik ook te stoppen met mijn Day Zero Project. Ik had er niet zoveel lol meer in. Sterker nog, ik kreeg er toch wel wat spanning door omdat de tijd doortikte en ik mijn doelen lang zo snel niet af kon strepen. Tijd dus om er maar mee te stoppen. Alleen het iedere week maken van een selfie ben ik blijven doen, gewoon omdat ik het leuk vind.

Augustus, de maand van voorbereidingen op lange afstanden

IMG_3548Om te voorkomen dat ik net als toen ik net begon met hardlopen geblesseerd raakte, besloot ik deze maand toch met een schema te gaan lopen. Aangemaakt met MyAsics ging ik met frisse moed van start, het is me goed bevallen. In de laatste week kreeg ik een leuk aanbod van de Fotofabriek om een fotoboek door hen te laten verzorgen en er een stukje over te schrijven. Leuk om te doen! Deze maand werd ook een hele belangrijke wat mijn hardlooptoekomst betreft. Ik besloot namelijk om in 2018 de marathon van Rotterdam te gaan lopen. Maar Son, waarom dan pas? Nou, ik wil in 2017 eerst een paar halve marathons gelopen hebben om ervaring op te doen op langere afstanden voor in me ga storten op dat “fijne pleuris end”

September, de maand van de Dam tot Dam!

finishhhToen ik twee jaar geleden net begon met hardlopen had ik me al voorgenomen om ooit de Dam tot Dam te lopen. Deze maand was het dan eindelijk zo ver, ik ging 16 (komma één) kilometer hardlopend afleggen. Van Amsterdam naar Zaandam. Wat wás het een feest! Van het voornemen om hier een keer aan mee te doen komt niks terecht, volgend jaar ben ik weer van de partij. Ook schreef ik een stuk voor en over alleenstaande ouders. Niet alleen voor mezelf en die alleenstaande ouders, maar vooral voor mensen die géén alleenstaande ouder zijn maar wel denken het recht te hebben om zonder onderbouwing met goede argumenten hun ongezouten mening te kunnen geven. Het luchtte op, kan ik jullie vertellen 😉

Oktober, de maand van mijn eerste halve marathon!

Vorig jaar liep ik in Amsterdam 8 kilometer tijdens de marathon van Amsterdam en het finishen in het olympisch stadion vond ik zo gaaf dat ik meteen al besloot dat ik dit jaar daar mijn eerste halve marathon zou gaan lopen. Heel 2016 heeft wel een beetje in teken gestaan van die voor mij toch wel monsterlijke afstand. Zeker de laatste weken van mijn training waren erg zwaar, en ik ben eerder begonnen aan mijn taperperiode. Er leek namelijk een koutje de kop op te gaan steken, en omdat ik niet net als bij de Groet uit Schoorl run ziek wilde zijn, besloot ik op aanraden van andere hardlopers om eerder te beginnen met afbouwen. En zo lukte het me dus om op 16 oktober mijn eerste halve marathon uit te lopen in een tijd waar ik van te voren alleen maar van kon dromen. Deze maand leerde ik “zomaar” een hele, héle leuke man kennen. Zo een op een wit paard, een hele lieve hele charmante. Ik, die nooit meer aan een relatie wilde, want ik kon het allemaal wel alleen, weet gewoon niet wat me overkomt. Ik ben verliefd, en niet een klein beetje ook.

November, de maand van niet fit zijn

Wat vorige maand begon als een gevoel dat er een koutje op kwam zetten, zette zich nu door in iets waarvan ik niet wist wat het was. Ik gaf het nu maar de schuld aan die 21,1 kilometer die ik medio oktober liep. Mijn lichaam moest in mijn ogen herstellen van die toch behoorlijk zware inspanning. En dus ging deze maand het aantal trainingen drastisch omlaag. Ik durfde namelijk niet meer zo ver omdat ik het af en toe echt flink benauwd had. Op 11 november begon mijn laatste jaar als dertiger, en die dag heb ik lekker gevierd met de liefste lieverds die een mens maar in zijn leven kan hebben. Die verjaardag was nog wel even een dingetje, ik heb mijn neus weer even gestoten en heb een paar mensen moeten laten gaan die toch anders dachten over vriendschap dan ik. Pijnlijk, en niet leuk. Maar beter knopen doorhakken dan ergens in blijven hangen waar ik niet gelukkig van word. In november was ik trouwens ook nog steeds hotel de botel, en dáár werd ik wél weer gelukkig van.

December, de hartenmaand

IMG_6026Mijn hart is op hol. Figuurlijk. Ik ben namelijk nog steeds verliefd, we hebben het zó leuk samen! Maar helaas ook letterlijk, ik heb het namelijk al een tijdje flink benauwd en dat gaat maar niet over. Uiteindelijk kwam ik op 12 december na een ECG en een hart echo bij een cardioloog terecht. Daar bleek niks aan de hand te zijn, en ik ben nu in afwachting van een CT scan die uitsluitsel moet gaan geven dat er echt niks aan de hand is (en er dus verder gezocht moet gaan worden wat die benauwdheid veroorzaakt) December staat uiteraard ook in het teken van terugkijken op een heel mooi jaar. Een veelbewogen jaar. Een jaar van afscheid van twee dierbaren, en van mensen van wie ik dacht dat het mijn vrienden waren. Maar ook een jaar van overwinningen op mezelf, een sportief jaar. Een jaar, hét jaar, waarin ik de man leerde kennen met wie ik oud wil worden. Ik was al gelukkig, mijn leven is fijn met lieve mensen om mijn geluk mee te delen. Maar Peter…jij maakt mijn leven compleet. To the moon and back. To infinity and beyond. Today, tomorow and forever.

Lieve lezers, lieve volgers, bedankt dat jullie er waren in 2016. Ik hoop jullie allemaal weer terug te zien in 2017. En ik wens jullie een heel mooi, liefdevol en sportief nieuw jaar.