Hoe ik talent voor het leven kreeg - Rodaan Al GalidiHoe ik talent voor het leven kreeg, het verhaal van Semmier, een vluchteling uit Irak die na omzwervingen uiteindelijk in Nederland terecht komt. Zo makkelijk als veel mensen denken is het leven van een asielzoeker echter niet.

Over de auteur: Rodaan al Galidi is een schrijver die in 1971 in Irak geboren is. Zijn precieze geboortedag is niet bekend omdat in de omgeving waar hij geboren is deze gegevens niet geregistreerd worden. Om de dienstplicht te ontduiken vluchtte hij uit Irak, en kwam na een zwerftocht over de wereld uiteindelijk terecht in Nederland. Hier heeft hij jaren lang in een A.Z.C geleefd en kreeg met het generaal pardon van 2007 een verblijfsvergunning. In 2011 zakte Rodaan voor zijn inburgeringsexamen, en kan op basis hiervan alsnog zijn verblijfsvergunning kwijtraken, de IND heeft namelijk het recht om vanwege het niet gehaalde examen deze in te trekken.

Fragment:

Je komt toch uit Iran?” Nee uit Irak” O ja, Irak,” zei ze. “Maar nu zijn we in Nederland. Je hoeft niet bang meer te zijn” De oude vrouw wist niet dat ik inmiddels had ervaren dan Nederland gevaarlijker is dan Irak. Met als enige verschil dat Irak gevaarlijker is voor het lichaam en Nederland voor de geest.

talent2Rodaan komt op elf februari om negen uur – of was het om elf uur op negen februari – aan op Schiphol, en hier maakt hij meteen kennis met de Nederlander waar ik mij persoonlijk voor doodschaam. Van een menselijke behandeling is geen sprake, er wordt hem meteen heel duidelijk gemaakt dat hij niet welkom is, mensen tot last is. Uiteindelijk komt hij via het Opvang Centrum Haarlem, de “Bouma boerderij”en opnieuw het OC Haarlem terecht in het AZC waar hij 9 jaar zou verblijven.

Fragment:

Iedereen leek verbaasd dat de man, die Dagel bleek te heten en uit Irak kwam, echt was gesprongen. Hij zat nog geen vier jaar in de procedure. Normaal gesproken begonnen asielzoekers zelfmoord te plegen na het vijfde of zesde jaar”

Het boek is in romanvorm geschreven, en gelijkenissen met de realiteit berusten op toeval. Toch zullen veel asielzoekers zich in dit verhaal herkennen, omdat Rodaan heeft geput uit zijn eigen ervaringen als vluchteling. Dialogen waardoor je je meer en meer betrokken voelt bij de mensen die opgesloten zitten, maar ook dialogen waarin ondanks de situatie ook wel humor zit. De verteller schrijft over zijn eigen situatie, maar ook verhalen van medebewoners, waardoor je een heel klein beetje een idee krijgt van de ellende waarin AZC bewoners zitten.

Fragment:

Waarom ben je hier naartoe gekomen” Waarom lossen jullie je problemen niet op in je eigen land? Wij zijn toch niet verantwoordelijk voor de problemen in de wereld?” vroeg de man

Ik vond het een erg mooi boek om te lezen, en mijn mening over vluchtelingen blijft het zelfde. Vluchtelingen zijn ook gewoon mensen, en die horen ook gewoon netjes met respect behandeld te worden. Wij vrije Nederlanders kunnen ons geen voorstelling geven over de ellende die vluchtelingen moeten doorstaan, in de hoop ergens liefdevol opgevangen te worden. Natuurlijk zitten er tussen die enorme golf asielzoekers ook mensen met kwaad in de zin, maar dit mag geen reden zijn om iedereen die hierheen komt maar als een stuk vuil te behandelen. Het feit dat wij Nederlander zijn wil niet zeggen dat wij beter zijn dan mensen die op zoek zijn naar een veilige plek om te leven.ISBN 9789491921209

Uitgeverij De Vrije uitgevers

Genre Roman

Aantal pagina’s 472

Publicatiejaar 2016

Prijs €24,95