image

Iets met 7 kleuren, ik zal jullie de details besparen. Maar ik ging in ieder geval met knikkende knietjes de deur uit vandaag…bang dat ik een zelfde opdoffer zou krijgen als afgelopen vrijdag. Jullie hebben hier kunnen lezen hoe ik mezelf afgelopen vrijdag tegenkwam. Gisteren had ik een afspraak met mijn trainer, en hij wees me op het belang van herstel loopjes. Af en toe moét je op een laag tempo hardlopen, niet alleen je spieren, maar ook je hart heeft tijd nodig om te herstellen na een zware training! En zo ging ik vandaag de deur uit voor een herstelloopje van 3,5 kilometer. Met angst en beven, bang dat mijn hart weer van zich zou laten horen, ging ik naar buiten en begon heel langzaam te lopen (inwendig heb ik mezelf echt heel hard uit lopen lachen. Ik gá al niet zo hard, en dan moet ik ook nog gas terug nemen!) Steeds even op mijn horloge kijken, en met een gemiddelde snelheid van 7,6 km/u ging het eigenlijk heel lekker! Onderweg nog even lekker gepauzeerd voor een paar schaamteloze selfies. Woensdag ga ik drie kilometer lopen, en wil dan eigenlijk nóg iets langzamer, maar ik kan je vertellen dat langzaam hardlopen nog moeilijker is dan hardlopen. Leuke uitdaging! Ik heb van afgelopen vrijdag een hoop geleerd. Niet dat het makkelijk is om het geleerde in de praktijk te brengen, alles in me schreeuwde om toch verder te gaan lopen, maar het is me gelukt om dat stemmetje het zwijgen op te leggen. Ik ga vaker herstel loopjes doen!