IMG_0471 (1)Ongelooflijk dat het alweer een jaar geleden is dat ik hier in mijn eigen woonplaats mijn eerste wedstrijd ooit liep! Vandaag was de dag van mijn tweede run in Heerhugowaard, en dit keer ging in niet alleen. Een paar maanden geleden, ik weet niet eens meer wie er nou precies met het idee kwam, besloten mijn werkgever, mijn collega en ik dat we als team mee zouden gaan doen. De vriendin van mijn collega voelde er ook wel voor, en dus zouden we met z’n vieren de 5 km gaan lopen.

IMG_0551De hele dag had ik er vreselijk veel zin in, alleen beide mannen met wie ik de hele dag in de winkel stond zijn hier te nuchter voor, dus kon ik het niet echt delen, terwijl ik weer eens overliep van enthousiasme! Om zes uur meteen snel naar huis om te gaan eten en me aan te kleden. Mijn nagels had ik donderdag al in de lak gezet, dus het was een makkie vandaag. Normaal eet ik op vrijdag altijd lekker een maaltijd salade, en dit deed ik vandaag ook. Tegen de tijd dat ik het op had besefte ik me dat dit waarschijnlijk niet de beste keuze was geweest, niet echt een maaltijd waar je een wedstrijd op loopt, maar ik kon niet meer terug. Ik zat al vol dus kon niks anders meer eten. Helaas pindakaas. Omdat het flink regende belde mijn pap, de schat, op of hij me even moest op komen halen in plaats van dat Sas en ik naar mijn ouders zouden fietsen en daar vandaan naar de start zouden fietsen. Om kwart over acht stond de “taxi” voor de deur en gingen we die kant op, even voor half negen waren we er, en om kwart voor negen kwamen mijn collega’s en A. aanlopen.

IMG_0580Samen naar het startvak, waar het erg druk maar vooral heel gezellig was. Leuker en gezelliger dan vorig jaar! Mijn werkgever E. zou, ondanks dat hij sneller loopt dan ik, bij mij blijven en mijn collega B. en zijn vriendin A. zouden zelf gaan lopen. Ik had tegen E. al gezegd dat als het niet ging, langzamer lopen dan dat hij normaal gesproken zou doen, hij gewoon door moest lopen maar hier wilde hij niks van weten. Om tien over negen vertrok de hele meute vanaf het Coolplein, waar ik de 4 dochters van mijn vrienden mijn naam hoorde gillen, richting Middenweg waar bij het kruispunt een tent met percussie stond, geweldig! Hier had ik wel al het idee dat ik wat hard liep, maar ik wilde me natuurlijk niet laten kennen. Alleen “mijn eigen race” lopen zou vandaag niet gaan lukken. Misschien zou het me wel lukken om onder de 32 minuten binnen te zijn met dit tempo, ik hoopte het! Op het punt waar de eerste kilometer werd aangegeven voelde het nog goed, ik dacht dit tempo wel vol te kunnen houden.

De volgende kilometer heb ik zelfs nog even wat kunnen kletsen met E. al is dat denk ik wel wat me uiteindelijk genekt heeft. Achteraf gezien heeft me dit toch behoorlijk wat energie gekost. IMG_0561Toen we een tijdje van de Middenweg af waren was ik op een gegeven moment echt helemaal mijn orientatie kwijt, terwijl ik mezelf toch wel een echte “Waarder” durf te noemen. Het grootste deel van mijn leven heb ik hier gewoond, ken ik Heerhugowaard op mijn duimpje, maar ik had even geen idee waar we liepen. Op mijn lieve, geweldige vriend Polar las ik af dat we inmiddels op de helft waren en kreeg een beetje het idee waar we liepen. Inmiddels kreeg ik het best zwaar, ik was toch te snel van start gegaan, en had teveel energie verspild met praten tijdens het lopen. Hier moest het tempo toch echt omlaag, wilde ik de finish uberhaupt halen.

Op anderhalve kilometer van de finish werd ik verrast door een plotselinge misselijkheid, en de drankpost moest ik overslaan omdat ik bang was alles er uit te gooien als ik nu iets zou gaan drinken. Even werd ik echt bang dat ik de finish niet zou halen, maar het trok gelukkig weer even weg. Toen we nog een kleine kilometer moesten lopen vroeg E. of we het laatste stuk zouden versnellen, maar ik moest helaas aangeven dat ik dit echt niet meer kon, mijn misselijkheid was terug en ik kreeg zelfs krampen in mijn maag. Ik wilde wandelen, ik wilde strompelen, alles maar niet meer hardlopen. Dit zei ik ook tegen E. en het antwoord dat ik kreeg was dat dat erbij hoorde, en we gewoon door zouden lopen. Daar ben ik hem echt dankbaar voor! De laatste 500 meter, ik kreeg een deja vu naar vorig jaar. De brug waar vorig jaar Sas en de dochters van mijn vrienden me op stonden te wachten lag inmiddels voor me. Nu nog even de hoek om en daar zou de finish liggen. IMG_0557Ik gaf aan E. aan de laatste 200 meter te kunnen versnellen, en zo stoven we in 33.30 de finish over. Helaas de 32 minuten dus niet gehaald, maar ik krijg de komende maand 2 nieuwe kansen bij de Cityrun Alkmaar en Rondje Oudorp.

IMG_0556Na de finish hoorde ik op een gegeven moment een zooitje kabaal links van me, en daar stond “mijn harde kern” Mijn pap, mam, Sas, vrienden en vriendinnen met hun dochters. Die lieve schatten hadden een spandoek voor me gemaakt, bedankt meiden! B. en A. heb ik niet meer gezien na de start, maar ik hoorde later dat zij ook lekker gelopen hebben. Nog een bos bloemen in ontvangst genomen, en toen snel naar de auto want ik kreeg het koud. Het was leuk, leuker dan vorig jaar. Het was zwaar, ik heb mezelf overschat, maar ik heb genoten. Bedankt, E. voor je “haaswerk” en bedankt lieve schatten, dat jullie er weer voor me waren!