Haters gonna hate

Haters gonna hate

Ik weet er eigenlijk geen juiste vertaling voor dus ik laat het maar in het Engels staan. Helaas krijg ik er ook af en toe mee te maken, haters, een echt Nederlands woord weet ik er eigenlijk niet voor. Mensen die het me maar niet gunnen dat ik succes heb ik mijn strijd tegen de kilo’s, en de overwinningen op mezelf die ik met hardlopen behaal. Niet dat het me koud laat wat er over me gezegd wordt, maar ik kan er ook wel begrip voor hebben.

Begrip 

Ooit heb ik namelijk aan dezelfde kant gestaan, was ik ook zo zwaar en dacht dat ik gedoemd was om als obesitas patiënt door het leven te moeten gaan. Ik weet hoe het voelt als je iemand met overgewicht ziet afvallen terwijl het jou maar niet wil lukken. Je geeft het de schuld aan van alles en nog wat, dat je zo zwaar bent en blijft. Stress, drukte, een mislukt huwelijk of een pestverleden. Alles is een geldige reden voor je overgewicht, behalve de echte reden. Dat je toch echt teveel ongezonde dingen eet, en toch echt veel te weinig aan beweging doet. Maar dat geef je natuurlijk niet toe, zeuren op iemand die het wél lukt om af te vallen voelt beter. Ook op de vraag waarom je niet sport heb je je antwoord klaar. Je hebt geen tijd, je bent alleenstaande moeder en kunt je kind niet alleen laten, of je partner vindt het niet leuk als je zoveel weg bent om te sporten. Alles is een reden voor het feit dat je niet beweegt. Behalve de echte reden, dat het je om een of andere reden maar niet lukt om jezelf die bank af te slepen om te gaan sporten. En ook dat geef je niet toe….

Ik snap het zo!

Het is zo makkelijk om af te geven op iemand die keihard werkt om gezond te worden. Omdat je, om welke reden dan ook, niet in staat bent om je verantwoordelijkheid voor een fitter en gezonder leven te nemen voelt het ook nog wel redelijk goed om die ander, die keihard werkt om wél gezonder en fitter te worden, neer te halen met zogenaamd goed onderbouwde argumenten. “Ik kan het niet gezond vinden, om met zoveel overgewicht te gaan hardlopen” klikt voor jou zware zelf veel beter dan “wat goed dat ze ondanks haar overgewicht toch gaat hardlopen” Door toe te geven dat die andere zware persoon goed bezig is, zeg je eigenlijk tegen jezelf dat jij niét goed bezig bent. “Je valt veel te veel in veel te korte tijd af” is voor jezelf prettiger om aan te horen dan “wat knap dat je door je leefstijl aan te passen zoveel bent afgevallen” Want jij valt maar niet af, en je gaat dus een ander geen compliment geven want daarmee zeg je tegen jezelf dat je ook wel eens iets mag gaan ondernemen tegen je overgwicht. Zo werkte het een beetje in mijn hoofd, toen ik nog zo zwaar was.

Praat met me

Ik begrijp dus heel goed de frustratie van sommige mensen om mij heen, ik snap dat het voor sommige mensen niet te verkroppen is dat ik succes heb met mijn nieuwe leefstijl en het me nu eindelijk lukt om blijvend gewicht te verliezen. Ik snap ook dat het voor sommige mensen onverteerbaar is dat het me lukt om te blijven hardlopen en doordat ik zoveel gewicht verlies steeds sneller wordt en verder kom. Maar wat zou ik het fijn vinden als je met je frustratie over mij naar míj toe zou komen! Dan kunnen we erover praten, dan kan ik uitleggen dat het me echt niet aan komt waaien en dat ik er keihard voor moet knokken om af te vallen, én op gewicht te blijven. Dat ik keihard train om te kunnen hardlopen. Dan kan ik uitleggen dat sommige dagen gewoon zwaar zijn, en dat het me echt niet altijd lukt om gezond te eten. Dan kan ik je vertellen dat ik echt niet altijd alleen maar succes heb, en dat mijn trainingen ook wel eens beroerd gaan.

Ze zullen er altijd zijn

Ze zullen er altijd wel zijn, haters. Maar ik trek het me niet meer aan, het zegt namelijk helemaal niks over mij. Ik ben goed bezig, en ik mag trots zijn op wat ik heb bereikt. Ik hoop oprecht dat ik de mensen die me mijn succes vandaag niet gunnen, morgen toch weet te motiveren om het roer om te gooien.  Dat verdienen ze namelijk. Stuk voor stuk.