HartenkreetAls je mijn blogs regelmatig leest dan weet je waarschijnlijk dat ik me al een tijdje niet fit voel. Het begon al even voor mijn halve marathon, ik was even bang dat ik verkouden zou worden maar dit gebeurde gelukkig niet. Na die 21,1 kilometer voelde ik me ook niet fit, maar dit lag in mijn ogen aan het feit dat mijn lichaam moest herstellen na die enorme inspanning. Het bleef alleen maar duren, het werd maar niet minder. Hardlopen lukt gewoon niet, ik blijf een benauwd gevoel houden en verder dan 5 kilometer durf ik daardoor niet te lopen.

Afgelopen maandag eindelijk maar eens even naar de huisarts geweest, eens even kijken wat hij hierover te zeggen heeft. Die boodschap was niet zo fijn. Door zijn vragen werd me al snel duidelijk welke kant hij op wilde. Uiteindelijk ging ik naar huis met medicijnen om mijn bloeddruk te verlagen, medicijnen tegen trombose, een formulier om mee te nemen naar het diagnostisch centrum waar ik gisteren bloed heb laten prikken, én de belofte dat ik snel een oproep zou krijgen voor een afspraak bij een cardioloog.

Ik geloof dat het allemaal nog niet zo tot me doordringt, ik ben pas 39, het kan toch niet zo zijn dat er wat met mijn hart aan de hand is? Twee jaar geleden met sporten begonnen omdat het lichamelijk heel slecht met me ging en dan nu, nu ik eindelijk een gezond gewicht heb, word ik terug gefloten door dat zelfde lichaam. Ik ben er schijtziek van en ik hoop echt dat ik snel terecht kan bij een cardioloog. Voorlopig heb ik een sport verbod aan mijn broek hangen, en die vind ik lastig. Alles in me schreeuwt om tóch te gaan, ik wil niet weer zo zwaar worden als wat ik ooit was. Maar ik ga niet, ik hou me aan het advies dat ik gekregen heb. Beter weer iets aankomen dan….nou, daar wil ik eigenlijk helemaal niet aan denken.

Ben ik bang? Nee, dat eigenlijk niet. Ik ben er van overtuigd dat het allemaal goed komt, dat er misschien zelfs wel blijkt dat er helemaal niks aan de hand is. Wel ben ik mijn huisarts dankbaar dat hij ondanks mijn leeftijd wél mijn klachten serieus neemt en het niet weg wuift als iets dat met 39 jaar niet mogelijk is. De komende tijd zal het wat stiller zijn van mijn kant. Zowel op mijn blog als op social media zal ik minder plaatsen om het simpele feit dat ik voorlopig niet sport. But I’ll be back!