IMG_5296Hardlopen in de winter, ik heb er een broertje dood aan, en ik weet na de afgelopen winter dat áls ik ooit echt serieus een marathon wil gaan lopen, dit een najaar editie moet gaan worden zodat ik in het voorjaar en zomer kan trainen. Lopen doe ik wel in de winter, maar als je me diep in mijn hart kijkt blijf ik liever lekker binnen. Ik voel het als verplichting, en noodzaak om te zorgen dat ik niet weer zo zwaar word als ik ooit was. Zeker de afgelopen winter vond ik een drama, het leek wel of het iedere keer als ik naar buiten ging voor mijn rondje hard waaide, met als toppunt de kwart van Egmond. Windkracht 7 op het strand récht in mijn bakkes. Wat hád ik de ziekte in! En na Egmond raakte ik echt in een dip.

Hoogtepunt, of eigenlijk dieptepunt, van mijn winter waren de maanden februari en maart. In Februari liep ik een hele zware griep op die me echt een hele tijd bezig heeft gehouden. ziekEen week in de ziektewet geweest, de laatste keer dat ik zo ziek was dat ik me ziek moest melden was al weer 4 jaar geleden! Groet uit Schoorl aan me voorbij moeten laten gaan, en in maart nog eens een flinke kou eroverheen gekregen. Heel veel last gehad van hoesten en daardoor pijnlijke longen en benauwdheid. Uiteindelijk raakte in pas in de laatste week voor de Circuitrun Zandvoort het laatste stukje griep en verkoudheid kwijt en zou ik gelukkig toch nog redelijk fit aan de start kunnen verschijnen. Ik zeg expres redelijk, want echte lekkere trainingen heb ik de afgelopen anderhalve maand niet gehad.

IMG_5226Inmiddels is het, godzijdank, lente. Voorzichtig zie je de eerste tekenen van nieuw leven weer om je heen. Kleine lichtgroene knoppen weer aan bomen en struiken, vogels die druk heen en weer vliegen met takjes om een veilig nest voor hun kroost te bouwen. Lammetjes, krokussen, wandelende mensen. Tuintjes worden weer opgeknapt, er is weer leven in de brouwerij buiten! Ik word er vrolijk van, en ik krijg weer zin om echt serieus te gaan hardlopen in plaats van te gaan lopen om maar gelopen te hebben. In oktober loop ik mijn eerste halve marathon, en ik heb daarbij echt een portie “hardlooppassie” nodig. En die voel ik, net als de groene knoppen in de bomen, voorzichtig weer uitgroeien tot wat het was voordat ik in een hardloopdip raakte.

Voor mij begint het hardloopjaar eigenlijk nu pas echt, omdat ik er weer helemaal zin in heb. De komende maanden staan er een paar leuke wedstrijdjes op mijn agenda, ik kan niet wachten om lekker mijn kilometers uit te breiden naar die halve in oktober, en zelfs de intervals waar ik nou niet bepaald gek op ben, kijk ik naar uit. Nieuwsgierig naar de tijden bij wedstrijden, en zien of ik echt sneller ben geworden. Niet dat dat nou heel belangrijk is, maar leuk is het natuurlijk wel om te zien of er vooruitgang in zit.