Ik heb geen zin, om op te staan. Ik heb geen zin, om naar de gym te gaan.Gadverdamme, ik moet weer naar de sportschool. Het is alwéér deze gedachte die me door mijn hoofd gaat zodra ik wakker genoeg ben om na te denken. Ik had het er laatst al met een van de trainers op de sportschool over, en zij gaf aan dat ik mijn schema maar even moest laten voor wat het was, en moest gaan doen wat ik leuk vond. En dat deed ik die dag. En de week erna. En het beviel eigenlijk best wel. Toch werd ik vanmorgen echt overspoeld door dat rot gevoel van geen zin hebben.

En de laatste week maak ik er ook een potje van met gezond eten, als ik dan nu toch aan het opbiechten ben kan ik het meteen maar goed doen. Ik heb teveel gesnoept (leg dan verdorie ook niet nu al al dat 5 december snoep in de winkel, hahaha) Pepernoten en marsepijn, ik heb het al weer verorberd. Beide lekkernijen in een week ook gewoon. Ik baal écht vanmezelf, ik baal echt dat….Maar eigenlijk ben ik hier te streng voor mezelf, ik vergeet even dat ik wél al 26 kilo ben afgevallen en dat het dan soms best wel even een keer “mis” mag gaan. Zo lang ik mezelf maar weer bij elkaar raap en let op wat ik naar binnen schuif.

Goed, even terug naar waarom ik dit stuk begon te schrijven. Vanmorgen stond ik om tien over half negen klaar. In mijn sportkleding en met mijn fiets in mijn hand toen een inwendig stemmetje tegen me begon te schreeuwen dat het echt niet erg is als ik eens een keer een training oversla. Voor deze ene keer besloot ik toe te geven, maar het voelt zo slecht! Zeker in combinatie met mijn eetgedrag van de afgelopen week voel ik me nu echt beroerd. Zit ik te piekeren of dit het begin van het einde is. Zie ik mezelf weer als veel te zware vrouw met bijbehorende klachten en ben ik bang dat dit weer gaat gebeuren. Maar misschien is dat juist wel even goed. Dit gevoel is zoveel slechter dan het gevoel van geen zin hebben! De volgende keer dat ik geen zin heb heb haal ik dat gevoel weer even naar boven en besluit dan of ik thuis blijf of niet. Dikke kans dat ik dan toch maar weer ga 😉

Aan de andere kant realiseer ik me heel goed dat ik van 1x een training overslaan echt niet ineens weer 26 kilo aankom. Oja, en dat ik de afgelopen week toch ook gewoon al mijn looptrainingen heb gedaan en daarmee bijna 30 kilometer heb hardgelopen. Inmiddels heb ik mijn gevoel op geschreven, en besef ik me dat ik geen luie sodemieter ben als ik een keer niet naar de sportschool ga. Ook ik kan en mag een keer geen zin hebben. Sterker nog, ik mag daar ook gewoon aan toegeven. Een keer, maar waarschijnlijk haal ik het voorlopig niet meer in mijn hoofd om wat voor soort training ook over te slaan.