IMG_0176kleinMaandag 21-3. Allemachtig, ik kan bijna niet meer lopen van de pijn. Spierpijn in mijn billen en enkels door de loodzware Circuitrun Zandvoort waar ik gisteren aan meedeed. Ook mijn knie protesteert, en ik kan alleen maar hopen dat dit door een week rust weer over gaat. Vandaag dus niet sporten, en eigenlijk vind ik het dit keer ook wel even lekker. Straks moet ik nog een flink stuk fietsen naar Sas haar school voor een 10 minuten gesprek, heb ik toch een kleín beetje beweging gehad.

Woensdag 23-3. Nog steeds spierpijn en wat last van mijn knie na de beproeving in Zandvoort afgelopen zondag. Bang voor een blijvende knieblessure besloot ik om maar niet te gaan lopen. Alweer. Stiekem vond ik die spierpijn en die knie wel een heel goed excuus, durf ik nu wel toe te geven. Later in de week zou bij mij het knopje weer omgaan.

koolmeesDonderdag 24-2. In de loop van de middag ontstond er een enorm zin om te gaan lopen! Het zonnetje scheen, vogeltjes vlogen heen en weer om een nest te bouwen en mensen kwamen weer wat vrolijker over. De lente zat in de lucht! Helaas was het maar voor korte duur, toen ik om zes uur de deur achter me dicht trok om na een dag werken naar huis te gaan, was het vies, koud en nat. Hoewel ik nog steeds wel zin had om te gaan lopen, en het kon want kindlief zou bij een vriendin eten, besloot ik het toch niet te doen. Dit zou “even snel” 5 kilometer worden, en met het weer voor zaterdag in het vooruitzicht besloot ik dan zaterdag een lekkere lange lente duurloop te gaan doen. 14 Kilometer in het lentezonnetje en raad eens? Ik zou er van genieten!

sonmolenvanpietZaterdag 19-3. Vandaag was de dag voor mijn lekkere lange lente duurloop. Ik liet me afzetten in Heiloo, en zou genietend in de lentezon 14 kilometer naar huis lopen. De afgelopen dagen kwam het besef dat ik sinds Egmond eigenlijk helemaal niet meer had genoten van het lopen, en puur omdat het “moest” mijn trainingen deed. Al was ik er wel laks in. Korte loopjes, niet meer lopen op woensdagen… Vandaag voelde ik weer even hoe fijn hardlopen is. Ja, ik heb pijn geleden, 14 kilometer red ik prima maar het kost me wel wat meer moeite dan mijn standaard rondje van 10. Maar ondanks de pijn en het afzien heb ik echt weer ouderwets genoten van het gevoel dat het me geeft. De vrijheid, het besef van hoe ver ik gekomen ben, én het vooruitzicht van die halve in oktober die ik gewoon uit ga lopen. Vandaag heeft de passie voor hardlopen weer in me opgewekt, en me het vertrouwen in mezelf gegeven dat ik meer kan dan ik denk.

Zondag 20-2. Eerste paasdag. Normaal zit ik op zondag in de sportschool, maar helaas is deze vandaag gesloten. En stiekem vind ik het ook wel lekker om een keer niet te gaan. Mezelf toe te staan om een keer lui te zijn. Dat haal ik morgen wel weer in, want dan ga ik met Sas heen die haar eerste afspraak heeft om een trainings schema op te zetten. De hele dag moet ik denken aan mijn loop van gisteren, en ik heb echt weer zin om vandeweek te gaan lopen (oooh nee! Geen interval!!!)