Flashback Monday #48Wederom een week waarin niet veel gesport werd. Ik voel me namelijk nog steeds niet fit, en durf het eerlijk gezegd even niet aan om normaal te sporten. Woensdag deed ik een dappere poging, ik hield mezelf voor dat het wel ging, maar eigenlijk ging het helemaal niet. Op het moment dat ik dit schrijf heb ik al een bezoekje aan de huisarts achter de rug dus als het goed is komt er meer duidelijkheid wat er aan de hand is en wat ik er aan kan doen om me weer helemaal goed te voelen. Voorlopig dus niet hardlopen of naar de sportschool, ik ben er poepziek van. Ik houd mijn hart vast voor wat dit met mijn gewicht en conditie doet, maar ik hou maar in mijn achterhoofd dat mijn huisarts wel weet wat hij adviseert.

Toch heb ik wel een hele leuke week gehad, vooral het weekend was heerlijk. Gewoon 3 dagen mijn lief om me heen. Hij hard aan het werk aan tafel, en ik gewoon lekker mijn eigen ding doen. Alsof het nooit anders is geweest. Maandag werd ik trouwens nog mijn eigen keuken uitgestuurd, ik mocht niet koken van Peter! Ik vind hem leuk, ik denk dat ik hem maar hou 😉 Zaterdagavond vierde mijn lieve puber haar 14de verjaardag met haar vriendinnen, en aan het verzoek of Peter en ik alsjeblieft niet thuis wilden zijn hebben we maar gehoor gegeven. We zijn lekker samen uit eten geweest bij mijn favo restaurant hier in Heerhugowaard, Stroming. Iedere keer weer een feest om daar te eten. Voor de gelegenheid had ik voor het eerst in jaren weer eens een jurkje gekocht en aangetrokken, heerlijk om me weer eens zo vrouwelijk te kleden! Ik geloof dat ik niet de enige was die het wel kon waarderen 😉

Zondag zijn we met z’n drieën (het blijft gek om nu ineens dingen met z’n drieën te doen!) naar vrienden geweest. Onder het genot van heerlijke tapas en een gezellig wijntje hebben we heerlijk bijgekletst over van alles en nog wat.

Ik vind het maar vreemd om terug te blikken op een week zonder sport, en ik ga even heel goed nadenken of ik Flashback Monday gewoon door laat gaan, of het tijdelijk in de vriezer zet tot het moment dat ik weer groen licht heb om te gaan lopen. Ik ben er nog niet helemaal uit. To be continued…