Flashback Monday #40Dát was een rare week. Eentje waarin ik bij de ene training de handdoek in de ring moest gooien, en bij de andere een PR liep. Dat allemaal in aanloop naar mijn eerste halve marathon die ik over minder dan een week mag lopen. Mijn schema heb ik inmiddels los gelaten, en langzaam aan krijg ik er steeds meer vertrouwen in dat ik het gewoon kan. Deze week stond voor mij vooral in het teken van ontspanning. Die wás er nog niet, aan het begin van de week, maar de stress die ik aan het begin van de week nog voelde was aan het einde van de week weg en maakte plaats voor gezonde spanning en ontzetten veel zin in zondag 16 oktober!

Maandag 3 oktober

IMG_4488Dat ging toch even heel anders dan de planning was. Eigenlijk zou ik vandaag nog een keer 18 kilometer lopen, maar afgelopen week besloot ik om mijn afstanden alvast naar beneden bij te stellen. Mijn aangepaste plan werd 10 kilometer, en hiervoor ging ik aanvankelijk ook netjes op pad. Met een lange tight, een t-shirt en sleeves, het weer is hier nogal wisselvallig de laatste dagen. Op het moment van vertrek was het flink bewolkt en niet echt warm, mijn kledingkeuze leek dus de juiste. Na een kilometer of 4 brak alleen ineens de zon in alle hevigheid door, en het werd bloed verziekend heet. Dus, sleeves uit, maar wat moest ik nou met die tight?! Na 5 kilometer werd het me echt te warm en ben ik even gestopt om bij te komen. Ik had het zo warm dat ik mijn tight maar tot onder mijn knieën opgestroopt heb. Verder gehobbeld, maar het wilde niet meer. Ik zat even niet lekker in mijn vel doordat mijn gedachten op de loop gingen en ik hier even niet uit kwam. Bij 8 kilometer besloot ik de handdoek in de ring te gooien en verder te wandelen, en heb ik mijn mam even gebeld om mijn hart te luchten. Wat een kl#te training zeg! Maar goed, deze horen er ook bij. Donderdag mag ik weer op pad, voor 5 langzame kilometers. Het kan niet anders dan dat die beter gaat.

Woensdag 5 oktober.

IMG_4534Kan er eigenlijk niet meer over zeggen dan dat het weer eens lekker ging. Het lijkt wel alsof er een stuk spanning weg is gevallen sinds ik besloot om mijn kilometers al te gaan minderen. Ik kan weer lopen omdat ik het leuk vind om te lopen, niet omdat ik van mijn schema een bepaalde afstand en snelheid aan moet houden. Dat schema heb ik hard nodig gehad om te komen waar ik nu ben, maar ik ben inmiddels wel blij dat ik mijn schema los kan en mag laten.

Vrijdag 7 oktober.

IMG_4579De 7 kilometer die ik vanavond liep zou ik eigenlijk morgen gaan lopen, maar door andere afspraken gaat dat even niet lukken. En dus liep ik vanavond na het eten van een heerlijk bord hachee mijn rondje. Ik hoor je denken, hardlopen na de hachee, gaat dat wel goed? Ja hoor, dat gaat goed. Sterker nog, een half uurtje na deze heerlijke maaltijd liep ik al buiten. Gek genoeg kan ik met het maakt niet uit welk voedsel na een half uurtje de deur al uit. Zo ook vanavond. Led vestje aan, want het wordt steeds vroeger donker, en hobbelen maar! Ook deze ronde ging als de brandweer, en ik dik tevreden kwam ik weer thuis.

Zondag 9 oktober.

IMG_4694Deze 7 kilometer ging waanzinnig lekker! Alles losgelaten, ik ging op gevoel. Volgende week is mijn grote dag, en deze training kon toch niks meer veranderen aan hoe ik volgende week zal lopen. Wat een verademing om dat te beseffen! Gevolg hiervan was dat ik echt zo lekker heb gelopen en zo enorm heb kunnen genieten! En onderweg natuurlijk aan niks anders kunnen denken dat aan volgende week. Mijn eerste halve marathon. Bij de windmolens werd ik even heel emotioneel, moest ik weer denken aan Ed. Helaas is hij er niet meer, in mei overleed hij plotseling terwijl hij nog maar 60 was, maar in mijn gedachten is hij er nog altijd. Zeker op momenten dat ik mezelf overtref. Lieve Ed, ik ga je zó trots maken volgende week, en ik weet dat je de hele weg bij me zal zijn.