Eerste training na de griep, 21-2-2016

Ik ben bijna nooit ziek, maar nu was ik ook gewoon aan de beurt. En ik had dus om die reden twee weken niet gelopen. Vandaag werd het wel weer eens tijd, en was het verantwoord om te gaan (lees hier maar eens over hardlopen en ziek zijn) 5 Kilometer leek me een leuke uitdaging en ik ging er een beetje van uit dat mijn conditie zo achteruit gehold was dat ik het zou moeten afwisselen met wandelen.

Eerlijk is eerlijk, ik zag er tegenop als tegen een berg om te gaan. Niet alleen was ik bang dat ik het niet meer zou kunnen, hardlopen, maar er stond ook (weer eens een keer) een flinke harde wind. Daarbij regende het ook af en toe, zo ook op het moment dat Sas me er gewoon uit bonjourde. Gelukkig maar, anders was ik misschien niet eens gegaan, het lukte me even niet om op eigen kracht te gaan. Daar stond ik dus, te wachten op mijn Polar die maar geen 100% GPS wilde laten zien. Uiteindelijk kwam dat toch nog goed, en liep ik de straat uit. Wat had ik dát gemist! Dat geluid wat mijn schoenen maken als ik hardloop. Het gevoel van vrijheid, het gevoel alsof je vliegt (ja, ook langzame lopers kennen dit gevoel hoor!) speeltuin napOver de Boog, langs speeltuin N.A.P, stukje verder en dan linksaf langs de Oosttangent. Ik zie mezelf nog gaan, als 14 jarig meisje op kunstschaatsen dwars door de weilanden. Maar ook “mijn dorp” groeit door, en de weilanden zijn inmiddels woonwijk met bijbehorende infrastructuur. En dus liep ik daar over het fietspad waar ik ooit met vriendinnen kon schaatsen. Verderop linksaf en linksaf de Amstel op, waar ik geplaagd werd door die fijne harde wind die deze “winter” een hoop hardlopers tot wanhoop drijft.

Maar gelukkig loop ik daar een stukje verderop toch wel aardig beschut achter de huizen, alleen bij zijstraatjes kwam de wind verraderlijk uit de hoek. Inmiddels al over de helft, en het ging eigenlijk best lekker! Ik liep nog steeds, geen wandelpauze hoeven nemen, en ik besloot de hele 5 kilometer maar gewoon uit te lopen op deze manier. Lekker op mijn gemak, ik loop normaal al niet hard maar nu zat er helemáál geen vaart in. Maar dat maakte me vandaag helemaal niks uit. Ik kon het nog, ik was niet volledig buiten adem en durfde zelfs al te denken aan de twaalf die me volgende maand in Zandvoort te wachten staan. Het gaat helemaal goedkomen, ik had niet verwacht dat ik zo snel na die  mega zware griep gewoon weer zou kunnen lopen.

bloglovin