De generale repetitie, nog minder dan drie weken tot mijn eerste halve marathon!Maandag 26 september stond er een lange duurloop op mijn schema. En niet zo maar een, het zou de langste lange duurloop worden die ik tot nu toe deed! Na een bezoekje aan de huisarts met Sas kon ik om half tien eindelijk de deur uit, mezelf bewijzen dat ik het kan. Vandaag werd de generale repetitie, nog minder dan drie weken tot mijn eerste halve marathon!

Vorige week tijdens de Dam tot Dam loop kreeg ik het op een gegeven moment echt zwaar. Toen ik ongeveer 13 kilometer gelopen had zat ik er even helemaal doorheen, en vroeg me serieus af hoe ik dan in hemelsnaam ooit 21,1 kilometer zou moeten gaan lopen! Ik ging dus afgelopen maandag ochtend met gemengde gevoelens de deur uit. Aan de ene kant wist ik zeker dat ik 18 km zou kunnen lopen, aan de andere kant twijfelde ik hier heel erg aan omdat ik het vorige week zo moeilijk had.

Om half negen moest ik eerst even met Sas naar de huisarts, dus echt vroeg kon ik de deur niet uit. Even over half tien trok ik de deur achter me dicht en begon twijfelend te hobbelen. Al snel kwam ik er achter dat ik de 7’15” die op mijn schema stond echt niet zou gaan redden vandaag. Geen idee hoe het kwam, en ik besloot me er niet druk om te maken en het lopen van die 18 kilometer belangrijker te vinden dan mijn tempo.

IMG_4337Ook de drie onvermijdelijke stoplichten besloot ik maar gewoon te accepteren. Ze omzeilen was geen optie omdat ik dan nog meer kilometers zou moeten maken, en dat leek me niet zo verstandig. Dat hele lange end, die Middenweg die ik normaal 2 kilometer de andere kant op loop, viel me eerlijk gezegd alles mee. Het is vanaf mijn huis tot aan het punt dat ik linksaf sla ruim 6 kilometer lopen. Op dat punt besefte ik me dat ik al op een derde van mijn afstand zat, lekker bezig!

 

Halve marathon van AmsterdamIk liep weer eens in een stukje Heerhugowaard waar ik serieus nog nooit geweest ben. Daar moest ik dan ook even op de afstandmeten app kijken welke weg ik nu in moest slaan. Het was goed dat ik dat deed, anders was ik verkeerd gelopen en was ik de snel thuis gekomen. Dus hobbelde ik lekker nog een stukje door tot ik op het punt kwam dat ik de dijk op mocht. Ik wist dat ik daar net de 9 kilometer passeerde, en dat was even een foto momentje. Ik was op de helft, en ging alweer op weg naar huis.

IMG_4370Die dijk vond ik wel een gebed zonder end. Ik fiets daar ook wel eens en dat gaat me toch een stuk makkelijker af. Maar ik werd wel onderweg nog even aangemoedigd door een fietser, dankuwel mijnheer, dat deed me erg goed! Toen ik ongeveer op 10 km zat besloot ik mijn gel te nemen, de smaak went eindelijk een beetje. Maar ik geloof dat ik binnenkort toch even naar Alkmaar ga om Etixx in te slaan, die vind ik toch lekkerder.

Rond kilometer 12 zag ik het echt even niet meer zitten, en daar kwam het gevoel dat ik vorige week in Zaandam ook had me goed van pas. Vantevoren wist ik dat het zwaar zou worden, maar ik heb mezelf vorige week bewezen dat ik 16 km kan lopen. Ik hoefde het dus alleen maar vol te houden tot die 16 km en dan nog een heel klein stukje te lopen. Dat kon ik! En dat bleef ik tegen mezelf zeggen.

Vlak voor km 14 kreeg ik het nog moeilijker. Linksaf was namelijk naar huis, dan hoef ik nog maar een kleine 2 kilometer en dan ben ik thuis. Maar ik moest hier rechtsaf, de andere kant op! En het werd nog erger, ik moest ook nog een heuvel op! Vloekend en tierend liep ik door, en sloeg ik bij 14,5 kilometer linksaf de dijk op. Met een beetje fantasie kan ik mijn huis dan zien. Ok, er staan nog wel een hoop gebouwen tussen, maar daar helemaal links staat ook mijn huis!

IMG_4383Eindelijk was ik dus voor mijn gevoel weer op weg naar huis. Het was alleen nog niet klaar, ik moest nog 2 kilometer toen ik ineens een flinke steek in mijn rechter knie kreeg. Nee, niet nu! Niet zo kort voor de halve marathon! Ik stopte heel even, pakte mijn rechter enkel beet en trok deze even flink naar me toe. Dit hielp de vorige keer namelijk ook. En ook dit keer werkte het, en kon ik de laatste 2 kilometers ook pijnvrij uitlopen.

IMG_4390Wat was ik blij toen ik eindelijk na 18 kilometer mocht stoppen met hardlopen! Maar ik was ook trots. En opgelucht. Want ik ben er van overtuigd dat wanneer je 18 kilometer kunt lopen, je er ook 21 redt. Dit was mijn generale repetitie. Nog twee weken bijschaven en bijhouden, en ik hoop onder de twee uur vijfendertig te finishen op 16 oktober.