persoonlijk

But first, let me take a selfie

Iedere week maak ik een selfie, ik ben heel benieuwd hoe vaak ik in 2016 “van gezicht verander” Begonnen als onderdeel van mijn, inmiddels afgebroken, Day Zero Project en ik vond het zo leuk dat ik dit onderdeel gewoon vol ben blijven houden

Plannen en doelen voor 2016

Zoals je hier al hebt kunnen lezen, doe ik niet aan goede voornemens. Ze zijn voor mij niet meer dan loze kreten die je in een opwelling uitspreekt. Niet over nagedacht en dus gedoemd te mislukken. Van goede voornemens ben je je, naar mijn mening, ook alleen in die eerste paar dagen van het nieuwe jaar bewust. Als het normale leven na die eerste paar dagen gewoon weer zijn gangetje gaat, worden de goede voornemens weer vergeten en komt er niks van terecht. Doelen daarentegen zijn in mijn ogen weldoordacht. Bij het stellen van doelen ben je meer gericht op resultaten op de lange termijn. Je schrijft ze op, maakt voor jezelf helder wat je gaat ondernemen om die doelen te bereiken. Je maakt plannen om veranderingen teweeg te brengen. En dat is precies wat ik heb gedaan voor het prachtige jaar dat voor me ligt.

Jaaroverzicht 2015, deel 2

Afgelopen week plaatste hier ik al deel 1 van mijn jaaroverzicht 2015. In de tweede helft van dit jaar is er ook een hoop gebeurd in mijn nieuwe fitte leven. Zo kon ik “ineens” 10 kilometer hardlopen, ontdekte ik wandelen en kwam ik in het Olympisch Stadion over de finish! Benieuwd naar deel 2 van mijn jaaroverzicht 2015? Lees dan lekker verder!

Jaaroverzicht 2015, deel 1

Jaaroverzicht 2015, deel 1

Ok, I’m in. Het is weer de tijd waarin mensen na gaan denken over het afgelopen jaar. Normaal ben ik niet zo van de hypes, maar deze vind ik stiekem toch wel leuk. Dus kijk ook ik terug in wat het afgelopen jaar me gebracht heeft.

Goede voornemens, waarom slechts 8% het volhoudt

Ik heb me voorgenomen om niet meer te doen aan goede voornemens voor het nieuwe jaar. Ten eerste omdat ik vind dat je op ieder gewenst moment dingen kunt gaan doen of laten die goed voor je zijn, en ten tweede omdat ik het toch nooit vol houd. En velen met mij.

Persoonlijk vind ik goede voornemens altijd erg gekunsteld, ook al deed ik er zelf ook ieder jaar weer aan mee. Op een moment dat je er eigenlijk helemaal niet klaar voor bent neem je je “even” voor dat je bijvoorbeeld meer wilt gaan sporten. Maar meer dan dat voornemen is er ook niet. Je weet niet wat je wilt gaan doen, hoe vaak en wanneer.

Het monster dat verleiding heet

Soms he, soms denk ik: “ik stop ermee” Dat eeuwige opletten wat ik eet, die eeuwige strijd tegen alles wat zoet, vet en ongezond is, ik wordt er doodmoe van. Overdag gaat het allemaal prima, overdag houdt ik het prima vol om gezond te denken en te eten. Ik eet netjes mijn broodjes met gezond beleg, ontbijt netjes gezond met kwark en zelf gemaakte granola en tussendoor mijn stukjes fruit. Avondeten lukt me ook nog wel, maar dan…

Introvert, dus niét verlegen of asociaal

Een kijkje in het hoofd van een introvert persoon

Haters gonna hate

Haters gonna hate, ik weet er eigenlijk geen juiste vertaling voor dus ik laat het maar in het Engels staan. Helaas krijg ik er ook af en toe mee te maken, haters, een echt Nederlands woord weet ik er eigenlijk niet voor. Mensen die het me maar niet gunnen dat ik succes heb ik mijn strijd tegen de kilo’s, en de overwinningen op mezelf die ik met hardlopen behaal. Niet dat het me koud laat wat er over me gezegd wordt, maar ik kan er ook wel begrip voor hebben.

Lief, klein dikkerdje…Brief aan mijn oude ik

Na wikken en wegen heb ik besloten dit toch wel persoonlijke stuk te delen. Een brief aan mijn oude ik. Het was confronterend, het schrijven van dit stuk. Ik moest nu op schrijven wat ik nooit uit heb durven spreken, dat was moeilijk en eng. Al bereik ik hiermee maar 1 iemand, al is er maar 1 iemand die iets herkent in mijn brief, durft toe te geven dat hij of zij verkeerd bezig is en gezonder moet gaan leven, dan heb ik mijn verhaal niet voor niks geplaatst. Dan zijn mijn ervaringen niet voor niks geweest. Er was een tijd dat ik 100 kilo woog…..

Bucketlist

Ik durf nu toch wel te stellen dat ik een hardloper ben. Inmiddels heb ik vier wedstrijden gelopen, en sta ik voor de volgende 8 ingeschreven. Inschrijving voor 1 is nog niet mogelijk, maar die komt er nog bij. Eigenlijk kan ik dus niet anders dan toegeven….ik ben verslaafd. Aan hardlopen, maar ook aan wedstrijden. De sfeer, de mensen, het weer, alles vind ik prachtig aan zo’n evenement! En tijdens mijn zoektocht naar leuke loopjes kom ik ook wel eens wedstrijden tegen die wat hoger gegrepen zijn, of ver weg zijn. Loopjes die ik dus niet snel zal kunnen lopen, maar wel graag wíl lopen. En mijn hardloop bucketlist is geboren! Wie weet, misschien loop ik er ooit een of meer. Maar tot die tijd droom ik er lekker over.

Parijs, de stad van…..terreur

Wat er gebeurde in Parijs is echt te erg voor woorden, maar het zijn juist woorden die er voor zorgen dat ik met de angst die dit oproept om kan gaan.

TCS Amsterdam Marathon 8 Kilometer, 18 oktober 2015

Alsof het gisteren was dat ik me inschreef voor de 8 kilometer tijdens de marathon van Amsterdam. Dat was op 28 mei, en ik weet nog dat ik me toen af vroeg of ik het wel zou redden binnen de tijdslimiet van 01.05.00 Ik was nog maar net in staat om 5 kilometer aan een stuk te rennen, en daar deed ik ruim een half uur over. Ondanks die twijfel heb ik me ingeschreven, en wat ben ik blij dat ik dát gedaan heb!

Goal!!!!!

Tsja, en dan kan je tien kilometer hardlopen. En nu? Ik loop nu ruim een jaar hard, en in dat jaar heb ik een aantal belangrijke doelen bereikt.

1. Het kunnen lopen van 5km.
2. Het kunnen lopen van 10km.
3. Meedoen aan wedstrijden.

Maar wat doe je als je je doel hebt behaald? Het afgelopen jaar heb ik geleerd dat ik meer kan dan ik ooit voor mogelijk had gehouden, en dat biedt perspectief.

Ik weet wat er gebeurt als ik opgeef…..

Eten…. Ik heb er een haat/liefde verhouding mee. Eten zorgt er aan de ene kant voor dat ik kan leven, aan de andere kant zorgt het er voor dat ik soms geen leven heb. Het voedt me, en het breekt me af. Ik houdt er van en ik haat het. Zo is het, zo was het en ik ben bang dat het altijd zo zal blijven. Maar….genoeg geklaagd nu, tijd om de ring in te gaan en te vechten voor wat ik waard ben.

Over koffie en een reddende engel

“Koffie automaat defect, heet water werkt wel” Een onschuldig briefje op de koffieautomaat. Mijn reactie…

25 Dingen die iedere hardloper wel eens denkt

Ennnnnnn het is weer zaterdag. Terwijl heel Nederland lekker uitslaapt, stap ik optijd mijn bedje…

Over Sonja

Juni 2014. Stel je eens voor: Je wordt op maandag wakker, lekker 2 dagen weekend achter de rug, en je voelt je gewoon niet fit. Niet grieperig ofzo, maar alles onder mijn middel deed pijn. Zere heupen, beurse knieën, knarsende enkels. Ik hoor je denken, je hebt vast iets gedaan wat je niet gewend bent. Nou nee, ik had alleen maar de week ervoor net als iedere andere week, 4 dagen gewerkt. 4 Dagen staan, ik werk namelijk als verkoopster in een winkel. Maar nu komt het probleem….Ik was veel te zwaar! Ik was gewoon vreselijk veel te zwaar, en daar begon mijn lichaam nu tegen te protesteren. Die maandag kon ik amper nog lopen, maar de dag daarna zou mijn 4 daagse werkweek gewoon weer beginnen. Als een mokerslag trof me het besef dat ik, als ik niet als krakkemikkig oud vrouwtje wilde eindigen, ik nú iets moest gaan ondernemen.

Instagram
Facebook
Facebook
Pinterest
Pinterest
Google+
http://fitgezondenhappy.nl/category/happy/persoonlijk/page/2/