persoonlijk

Het roer gaat om

Het roer moet om, er moeten dingen veranderen om op een gezonde manier te blijven sporten. De afgelopen weken heb ik veel nagedacht over wat ik nu eigenlijk wil als ik aan hardlopen denk. Ik word namelijk nog steeds gelukkig van hardlopen. Maar wanneer ik aan wedstrijden denk word ik ineens een stuk minder gelukkig. En ik denk dat ik het ook wel een beetje kan verklaren.

Running makes me happy

Vandaag mocht ik eindelijk weer eens trainen op mijn manier. De uitslag van de CT scan was goed, voor zover je van goed kan spreken, want ik weet nu nog steeds niet wat er precies aan de hand is. Maar goed, mijn hart is goed en op basis van die uitslag mag ik gewoon weer lekker gaan lopen. En dat is wat ik vanmiddag deed. Omdat er zondag 10 kilometer Groet uit Schoorl op het programma staat en ik daar eigenlijk dus niet genoeg voor getraind heb, ging ik vanmiddag eens proberen om 8 kilometer te lopen. Want als ik 8 kilometer kan lopen, moet tien kilometer ook lukken.

Egmond wandel marathon

Tijd om weer eens aan een leuk evenement mee te doen. Dit keer geen hardloopwedstrijd, maar een wandeling van 21,1 kilometer. Want wandelen ben ik écht wel gaan waarderen hoor! Lekker met de benenwagen een rot eind af gaan leggen. En afzien, want dat heb ik ondanks het lage tempo wel gedaan met mijn nog steeds niet helemaal fitte lijf. Maar genoten heb ik er zeker van!

Time for change

Je hebt het misschien al gemerkt, het is wat stil van mijn kant. Plaatste ik vorig jaar nog 3 keer per week een artikel op mijn blog, en was ik behoorlijk actief op Instagram, ben ik nu stilletjes op het net. En als ik nou heel eerlijk ben vind ik dat eigenlijk helemaal niet zo erg. De druk is er even af, en ik heb tijd gehad om na te denken over wat ik nu eigenlijk met mijn blog wil.

Shame, shame, shame on you

Body shaming, heb je er wel eens van gehoord? Body shaming, het is eigenlijk te gek voor woorden dat er iets als dit bestaat. Body shaming. En het is niet eens iets dat je zelf doet, nee, het wórdt voor je gedaan. Body shaming, het geven van negatieve kritiek op het uiterlijk van een ander. Respectloos en ongepast.

Jaaroverzicht 2016, deel 2

Vorige week kon je hier deel een van mijn geweldige 2016 lezen. De tweede helft van dit jaar werd zo mogelijk nog mooier. Ik liep niet alleen de Dam tot Dam en mijn eerste halve marathon, ik leerde ook nog eens een hele lieve man kennen! De laatste twee maanden van het jaar was mijn hart letterlijk en figuurlijk op hol. Het figuurlijke deel is natuurlijk heerlijk, het letterlijke deel gooit wat roet in het eten, en hopelijk heb ik daarover snel meer duidelijkheid. Toch was 2016 echt een prachtig jaar, en de tweede helft hiervan deel ik heel graag met je.

Jaaroverzicht 2016, deel 1

Ineens realiseer ik me dat de laatste maand van het jaar al weer is aangebroken. En net als vorig jaar, wil ik ook dit jaar deze maand gebruiken om terug te blikken. Het was een jaar van veel wedstrijden. Korte wedstrijdjes die ik met twee vingers in mijn neus liep, maar ook 2 lange afstanden. Ook was het een jaar van afscheid nemen, een jaar van voorzichtige stapjes in een richting die ik nooit meer had verwacht te zetten. Een veelbewogen jaar, letterlijk en figuurlijk. Maar oh, wat was het een mooi jaar!

Hartenkreet

Als je mijn blogs regelmatig leest dan weet je waarschijnlijk dat ik me al een tijdje niet fit voel. Het begon al even voor mijn halve marathon, ik was even bang dat ik verkouden zou worden maar dit gebeurde gelukkig niet. Na die 21,1 kilometer voelde ik me ook niet fit, maar dit lag in mijn ogen aan het feit dat mijn lichaam moest herstellen na die enorme inspanning. Het bleef alleen maar duren, het werd maar niet minder. Hardlopen lukt gewoon niet, ik blijf een benauwd gevoel houden en verder dan 5 kilometer durf ik daardoor niet te lopen. Afgelopen maandag ging ik eindelijk maar eens even langs de huisarts en daar kreeg ik een sportverbod. Waarom? Lees dan maar even verder.

50 Dingen die me gelukkig maken

IMG_3900Debbie, van fitfunrun.com nodigde me uit om te vertellen van welke 50 dingen ik gelukkig word. Dankjewel Debbie, ik ben gék op dit soort lijstjes, maar dat had je wel door geloof ik 😉 Er is genoeg waar ik gelukkig van word en dankbaar voor ben, en ik ga proberen om een top 50 samen te stellen.

Waarom loop jij hard?

Waarom loop je hard? Het is me wel eens gevraagd. Waarom loop je hard. Twee jaar geleden zou ik het zelf ook gevraagd kunnen hebben aan een willekeurige hardloper. Ik snapte er niks van, waarom zou je jezelf het snot voor ogen lopen als je ook lekker op de bank kunt hangen met een doos chocolade?! Waarom zou je door de regen rennen, jezelf uitputten, als je ook gezellig binnen kunt zitten?! Waarom loop je hard? Nou, dat zal ik je vertellen.

Flashback Monday #42

Week na week heb ik getraind met als doel het uitlopen van de halve marathon van Amsterdam. Missie geslaagd, maar nu? Nou, een week rust!

Amsterdam halve marathon deel 2

Zondag 16 oktober liep ik mijn eerste halve marathon. 21,1 kilometer hardlopen, ik kon me toen ik in het startvak stond niet zo goed voorstellen dat ik dat echt zou gaan halen… In dit tweede deel neem ik je mee op mijn reis vanuit het startvak naar de finish toe en vertel je hoe het me verging.

Amsterdam halve marathon deel 1

Na maanden lang trainen was het eindelijk zo ver. Vandaag zou ik mijn eerste halve marathon gaan lopen. Een halve marathon, voor de niet lopers die mijn blogs wel eens lezen, dat is 21,1 kilometer. Toen ik twee en een half jaar geleden begon met hardlopen kon ik me niet voorstellen dat ik 5 kilometer aan een stuk zou kunnen hardlopen, en nu ging ik gewoon ruim het viervoudige afleggen. Hardlopend, zonder te wandelen. Gek genoeg was ik tot op het moment dat ik het startvak in ging redelijk rustig…

Zal ik, kan ik, wil ik, durf ik een halve marathon te lopen?

Vandaag 5 oktober 2016 gaat dit bericht in de herhaling. Nog maar 11 nachtjes slapen en dan gaat het gebeuren, mijn eerste halve marathon. Ik ben aan het taperen, heb de tapercrazies (hierover binnenkort meer) en ben er klaar voor. Hard getraind de afgelopen maanden, niet alleen hardlopen maar ook de nodige kracht training. Amsterdam, ik kom er aan!!!!

Alleenstaande ouders zijn kanjers!

Er moet me nu toch echt iets van het hart, iets dat niet alleen mij, maar ook vele andere moeders én vaders treft. Ik zit er zo erg mee in mijn maag dat ik niet eens weet hoe ik moet beginnen. Laat ik dan maar beginnen met een compliment uitdelen. Aan alle alleenstaande ouders, en dus ook naar mezelf. Papa of mama die er alleen voor staat, jullie zijn stuk voor stuk bikkels! Jullie flikken het maar wel allemaal even helemaal alleen. Ik ben trots op jullie, en trots op mezelf, het is namelijk niet altijd makkelijk. Door niet alleenstaande ouders wordt dit soms schromelijk onderschat, en daarom schrijf ik dit stuk. Ik werd hierdoor getriggerd door een bikkelmam die alleen voor niet een maar voor meer kinderen zorgt en heeft besloten een marathon te gaan lopen. Meid, je bent een topper!

Dam tot Dam, 18-9-2016

En dan is eindelijk de dag waar ik zo lang naar uitkeek aangebroken. De grote dag van mijn eerste Dam tot Damloop! 16,1 kilometer hardlopend afleggen, van Amsterdam naar Zaandam. Toen ik twee jaar geleden begon met hardlopen nam ik me voor om ook ooit mee te doen aan dit evenement, al hield ik er toen wel een beetje rekening meer dat ik die afstand misschien nooit zou halen. 16,1 kilometer was voor mij een afstand waarvan ik me met de beste wil van de wereld niet voor kon stellen dat ik dat ooit zou kunnen. En nu kan ik me niet meer voorstellen dat ik ooit dacht dat ik dat niet zou kunnen, ik weet inmiddels namelijk heel goed dat ik meer kan dan ik zelf voor mogelijk houd. Maar goed, vandaag zou ik “hem” dus gaan lopen. Inclusief de tunnel waar zo voor gewaarschuwd word, en waar ik toch wel erg tegenop zag. Ik zal je vertellen hoe het was, lees je mee?

Voor- en nadelen van de sportschool

Ik kan er niet meer onderuit, ik zit in een sportschooldip. Zo een waarbij je gewoon thuis blijft wanneer je eigenlijk kracht training moet gaan doen. En wanneer je wel de discipline hebt om te gaan je eigenlijk maar wat doet. Al een paar weken sleep ik mezelf er heen, tot ik afgelopen zondag maar een keer toe gaf en niet ging. Ik kon alleen nog maar nadelen zien, en pas toen ik er eens goed over na ging denken kwam ik tot de ontdekking dat er voor elk nadeel van de sportschool ook wel een voordeel te vinden is.

Ik heb geen zin, om op te staan. Ik heb geen zin, om naar de gym te gaan.

Gadverdamme, ik moet weer naar de sportschool. Het is alwéér deze gedachte die me door mijn hoofd gaat zodra ik wakker genoeg ben om na te denken. Ik had het er laatst al met een van de trainers op de sportschool over, en zij gaf aan dat ik mijn schema maar even moest laten voor wat het was, en moest gaan doen wat ik leuk vond. En dat deed ik die dag. En de week erna. En het beviel eigenlijk best wel. Toch werd ik vanmorgen echt overspoeld door dat rot gevoel van geen zin hebben.

You’ll never walk alone

Het begon heel voorzichtig, ik droomde een keer lekker weg bij het zien van beelden op tv van Rotterdam. Maar de gedachte die ik had stopte ik eigenlijk meteen weer weg, ik kan me namelijk niet voorstellen dat ik tot zoiets in staat ben. Met zoiets bedoel ik die magische afstand van 42,2 kilometer, jawel, een marathon. Het idee om ooit een marathon te lopen speelt de laatste maanden wel vaker door mijn hoofd, maar ik sta eigenlijk nooit lang stil bij deze gedachte. Inmiddels kan ik de gedachte niet langer negeren en ga ik er serieus over nadenken. Ik nodig je uit om verder te lezen hoe dit afloopt.

Trainen met een schema, yay or nay?

Ik hou niet van moeten, en met een schema moét ik lopen. Dat schema heb ik nodig voor de halve marathon in oktober. Of wij elkaar liggen lees je hier 😉

Een halfje daarvan, alstublieft

Nooit, ik zeg je, nóóit zou ik het nog in mijn hoofd halen om in de winterkou van Januari naar Egmond te vertrekken om er te strijden met mezelf én met de elementen. Wie haalt het in zijn hoofd om midden in de winter hard te gaan lopen op het strand?! Nou, ikke niet meer, en dat wist ik echt heel erg zeker. Als ik terug dacht aan die harde wind die we tegen hadden dan voelde ik bijna de woede weer die ik toen voelde op het moment dat ik er tegenin moest. Om nog maar te zwijgen over…

Day Zero of gewoon Bucketlist

Ik ben inmiddels 8 maanden bezig met mijn Day Zero Project, en ik merk dat…

To run or not to run, that is the question

Mijn besluit van januari om nooit meer mee te doen aan de kwart van Egmond werd vanmorgen door een boek aan het wankelen gebracht. Wel of niet mee doen, dat is nu de grote vraag

Als ik niet zou sporten dan…..

Ik loop hard en sport veel, dat is een feit. Maar er was een dag dat ik dit niet deed, al kan ik me dat gewoon echt niet meer voorstellen. Vanmiddag bedacht ik me ineens dat mijn leven zonder hardlopen en de sportschool er toch echt heel anders uit zou zien. Als ik niet zoveel zou sporten als dat ik nu doen dan….Nou, dat ben ik eens aan de binnenkant van mijn ogen gaan bekijken.

Plannen en doelen voor 2016, update

Eind 2015 schreef ik mijn plannen en doelen voor 2016 op. Inmiddels is het jaar bijna op de helft en leek het me wel leuk om eens te kijken hoe het met deze plannen en doelen gesteld is. Ik ben tevreden met hoe het met me gaat, al moet ik wel eerlijk zeggen dat het allemaal even anders gaat dan dat ik het in mijn hoofd had. Maar er is natuurlijk helemaal niks mis mee om je doelen bij te stellen.

Wil je in mijn vriendenboekje schrijven?

Willen we niet allemaal soms nog even een jong meisje zijn? Ik was het even toen ik het vriendenboekje van Kim invulde. Leuk!

Hoe ik talent voor het leven kreeg – Rodaan Al Galidi

Hoe ik talent voor het leven kreeg, het verhaal van Semmier, een vluchteling uit Irak die na omzwervingen uiteindelijk in Nederland terecht komt. Zo makkelijk als veel mensen denken is het leven van een asielzoeker echter niet.

Mag jij dat wel?

“Ja, dat mag ik eten. Ik mág namelijk alles eten, maar ik wíl niet alles meer eten” Ik wordt er gerust wel eens moe van hoor, om uit te moeten leggen dat ik niet lijn maar mijn leefstijl veranderd heb. Toch doe ik het steeds weer geduldig.

Jo met de banjo en Mien met de mandoline

Omdat ik gisteren een wedstrijd liep in Alkmaar besloot ik om vandaag rustig aan te doen en een flink eind te gaan wandelen. Ik heb weer genoten, het hele verslag lees je hier.

Alkmaar Cityrun, 6-5-2016

6 Mei liep ik voor het eerst en zéker niet voor het laatst de Alkmaar Cityrun by night. Kernwoorden? Genieten en gezelligheid. Een groot feest, volgend jaar weer!

Vrijheid moet je delen

Vrij zijn. Ik heb eigenlijk geen idee wat dat is, ik sta er namelijk nooit zo bij stil. En zo werkt het voor veel mensen denk ik, dat vrijheid zonder dat je er erg in hebt als vanzelfsprekend beschouwd wordt. Maar zo vanzelfsprekend is het helemaal niet, zeker niet als je kijkt naar wat er momenteel in de wereld allemaal aan de hand is.

Een wolk, een vogel en de dood

Ik kijk naar buiten en zie een fel blauwe lucht, besmeurd met witte vegen. Ze zweven voorbij, veranderen van vorm, maar zijn vooral gewoon wolk. Het zachte briesje laat de takken van de struiken voor mijn huis zachtjes heen en weer bewegen, en de vogeltjes vliegen af en aan met takjes en andere dingen om een nest mee te bouwen. Een nest voor het nieuwe leven dat zich ook deze lente weer aankondigt. Het zijn de alledaagse dingen waar ik normaal nooit bij stil sta, die me doen nadenken over hoe oneerlijk het is als iemand zomaar ineens uit het leven wordt weg gerukt. Dat het leven gewoon maar doorgaat, en dat voor die ene persoon de tijd als het ware stil kwam te staan op het moment dat hij zijn laatste adem uitblies.

Een emotioneel loopje

Zondag 1 Mei, ik zou vandaag op pad gaan voor een herstel loopje van 5 kilometer. Gisteren flink de beest uit gehangen in de sportschool en mijn hartslag was aan de hoge kant dus ik zou het lekker rustig aan doen. Het was heerlijk weer, ik had mijn lange mouwen al aan maar besloot na buiten even gevoeld te hebben toch om in een korte mouwen shirt te gaan, en hier kreeg ik geen spijt van! Toch werd het ondanks het mooie weer geen lekker loopje.

To wave or not to wave, that is the question

Steek ik mijn hard op, en voel me altijd een beetje voor schut staan als die begroeting niet beantwoord wordt? Of groet ik gewoon niet, en vraagt die andere loper zich af waarom ik niet groet? Ik weet het niet, ik weet het niet…..

Arrogantie wordt afgestraft

Ik hoor het mezelf nog zeggen: “Ik val niet echt meer af, maar ik doe aan kracht training en doordat ik spiermassa opbouw raak ik geen gewicht meer kwijt. Spieren zijn gezonder dan vet dus vind ik het goed zo” Klinkt wel goed, al zeg ik het zelf. Het klopt alleen van geen kant, ik heb mezelf een paar maanden echt flink voor de gek gehouden. Lees hier wat er gebeurde, en hoe ik mezelf weer op het juiste pad kreeg.

Meedoen is belangrijker dan winnen!

Waarom loop ik wedstrijden? Ik vond het wel een keer leuk om over na te denken. Toen ik me in 2015 voor het eerst inschreef voor een wedstrijd, deed ik dat toch wel een beetje gespannen. Ik dacht dat wedstrijden alleen voor mensen die “snel genoeg” waren. Ik was, en ben nog steeds niet, snel. Zal ik ook nooit worden, maar toch ben ik inmiddels verslingerd geraakt aan het meedoen aan evenementen. Waarom? Ik ga een poging doen om het uit te leggen. Het lopen van een wedstrijd gaat eigenlijk niet eens om de wedstrijd alleen.

Wie ben ik?!

Jullie weten inmiddels wel dat ik gek ben op sporten, en als je mijn blog wat verder hebt uitgeplozen weet je ook dat ik tot een kleine twee jaar geleden tegen alles was wat met sport te maken had. En dat ik bijna 100 kilo woog. Maar meer heb ik eigenlijk nooit meer over mezelf verteld, en het leek me leuk om dit te doen op een manier die echt bij me past, met quotes.

Hardlopen in de lente, ik heb er zin in!

Inmiddels is het, godzijdank, lente. Ik heb eer verse portie hardloop passie nodig, en die voel ik, net als de groene knoppen in de bomen, voorzichtig weer uitgroeien tot wat het was voordat ik in een hardloopdip raakte.

Schrijven om te weten wat ik denk

Ik wil schrijven. Schrijven omdat ik niet uit kan spreken wat ik denk. Schrijven omdat ik hoop dat door te beginnen met schrijven er vanzelf op papier komt wat ik denk. Wat ik voel. Wat ik vind. Op dit moment kan ik alleen maar denken aan al die niet westerse mensen die aangekeken gaan worden door ons westerlingen, op de aanslagen die gisteren in Brussel gepleegd zijn.

10 Boeken die ik gelezen moet hebben

Vraag aan 10 vrienden en bekenden welk boek je gelezen moet hebben, en lees deze…

Boekrecensie “Francien laat je tieten nog eens zien”- Francien Regelink

Sexting, in deze tijd hoor je er zoveel over in de media. Francien Regelink werd slachtoffer van sexting en schreef haar verhaal.

Lente, lente, lentewandeling!

Flink verkouden en een akelig hoestje maakten het voor mij even onverstandig om te gaan hardlopen, maar ik had toch écht geen zin om de hele dag thuis te blijven zitten. Dus ben ik lekker even een stukje gaan wandelen.

Afkicken van koffie, the end!

Het is gelukt, het is gelukt! Een hele maand zonder koffie, het is gelukt. Ik doe het nooit meer, ik ben er wel achter gekomen dat ik wel zonde koffie kán maar het gewoon niet wil. Dat bakkie koffie aan het begin van aan werkdag, ik wil het niet missen. Koffie is voor mij een momentje van rust. Aan het begin van een werkdag, na het hardlopen, na het sporten, of gewoon lekker tussendoor, het hoort bij mij en het hoort in mijn leven.

Van hardlopen wordt je blij

Stuiter, stuiter, stuiter. Als ik aan hardlopen denk dan wordt ik blij, en dan wil ik eigenlijk niks anders dan mijn hardloopspullen aantrekken en gáán. Waar komt dat toch vandaan, dat gevoel dat ik steeds heb als ik niet hardloop. Dat gevoel van gemis als het geen hardloopdag is, dat gevoel van afgunst als ik op zo’n dag een hardloper tegen kom. Ik moét er ook over praten, er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan hardlopen denk. Mijn collega’s moeten af en toe echt knettergek van me worden.

Afkicken van koffie, de laatste week

De laatste week van mijn maand zonder koffie! Ben ik na een maand een echte theeleut geworden, of ga ik weer terug naar de koffie…

Afkicken van koffie week 2 en 3

Week 2 en 3 zonder koffie voor mijn maand zonder deze warme, bitterzoete heerlijkheid

Boekrecensie “Altijd verder”- Dolf Jansen

Sonja, hardlopen en lezen. Die drie zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. En weet je wat nou zo leuk is?! Er zijn ook boeken over hardlopen! Niet alleen over hoe je dat doet, hoe je een begint met hardlopen of hoe je bijvoorbeeld traint voor een marathon, maar ook boeken met ervaringen van andere hardlopers. En nou weet ik dat Dolf Jansen in de maandelijkse “Runnersworld” erg leuke columns schrijft over dit onderwerp, dus toen ik tijdens mijn speurtocht naar een leuk boek over hardlopen zijn naam tegen kwam schroomde ik niet en bestelde meteen een exemplaar van “Altijd verder”Als zijn columns zo leuk zijn om te lezen zou een boek dat waarschijnlijk ook wel zijn.

Afkicken van koffie, week 1

Een van mijn Day Zero doelen is een maand geen koffie drinken. Geen koffie, en ook niet een van die hippe dranken met van die exotische namen die wel gewoon koffie zijn. Een maand lang. En dat is lang, voor een koffiejunk.

Hardlopen op de loopband is echt niet saai!

Hardlopen op de loopband is niet saai! Lees hier hoe je je loopband trainingen nuttig en leuk maakt!

De kwart van Egmond, 10-1-2016

Eindelijk was het dan vanmorgen zover, de grote dag, de dag van De kwart van Egmond, 10-1-2016. Het was vreselijk, het was zwaar, het was gewéldig!

Instagram
Facebook
Facebook
Pinterest
Pinterest
Google+
http://fitgezondenhappy.nl/category/happy/persoonlijk/