IMG_0575Ik hoor het mezelf nog zeggen: “Ik val niet echt meer af, maar ik doe aan kracht training en doordat ik spiermassa opbouw raak ik geen gewicht meer kwijt. Spieren zijn gezonder dan vet dus vind ik het goed zo” Klinkt wel goed, al zeg ik het zelf. Het klopt alleen van geen kant, ik heb mezelf een paar maanden echt flink voor de gek gehouden. En als ik er nu zo eens eerlijk op terug kijk, besef ik me dat ik eigenlijk wel weer langzaam aan in mijn oude eetgewoonten terug aan het vallen was. Ieder weekend lekker een flink stuk Milka chocola, en als je net als ik een lekkerbek bent weet je waarschijnlijk precies welke afmeting ik dan bedoel. Vanmorgen had ik een afspraak met N., mijn trainer in de sportschool, en na een paar maanden werd het wel weer eens tijd voor een meting. Hoog tijd.

importantAlsof ik mezelf al een beetje in wilde dekken voor de waarschijnlijk niet erg positieve cijfers, vertelde ik N. dat het de laatste tijd niet zo lekker ging allemaal. De afgelopen week door omstandigheden minder kunnen sporten (alsof door 1 week minder sporten alles ineens ongedaan wordt gemaakt) en af en toe ook lekker wat snoepen. Op blote pootjes en met lichtelijk knikkende knietjes stapte ik op de weegschaal en liet me wegen en meten. Het uur van de waarheid was aangebroken. En het was inderdaad niet best. Qua gewicht viel het allemaal nog wel mee, al baal ik er stiekem toch wel van dat ik toch weer aan kom (eigen schuld, Son!!!) Maar toen ik de rest hoorde kon ik wel janken. Mijn spiermassa is inderdaad toegenomen, dus dat is positief. Maar helaas is ook mijn vetpercentage toegenomen!

Ik kon wel door de grond zakken, wat heb ik nou toch allemaal weer lopen kloten in de afgelopen maanden? milkaoreoHad ik nou serieus gedacht dat ik er wel mee weg zou komen als ik gewoon weer lekker af en toe (die grote Milka reep) zou gaan snaaien? Had ik mezelf echt wijs gemaakt dat ik gerust af en toe wat meer dan 1 wijntje kon nemen?! Was ik echt zo arrogant geweest om te denken dat ik er met het afvallen van 25 kilo al was? Stom, stom, stom! Er schoot me van alles door mijn hoofd, niet al te fijne gedachten die me niet echt zouden gaan helpen om weer op het juiste pad te komen, maar ook iets met vallen, opstaan en gedane zaken. Ik besloot terplekke om niet boos te zijn op mezelf, maar mezelf deze fout te vergeven en door te gaan. “Nu heb ik je advies heel hard nodig, deelde ik N. mede” En daar kwam het advies. “Je gaat meer cardio doen” luidde het antwoord. Dus ben ik “gedoemd” om twee keer in de week 20 minuten met een hartslag van 80% op de fiets te stappen en mezelf het snot voor ogen te fietsen, met als doel meer kCal en ook meer vet te verbranden (Ja inderdaad, een hoge hartslag en meer vetverbranding. Hierover komt binnenkort een blog online!)

IMG_0567En zo ging ik met hernieuwde frisse moed aan de slag. Eerst even 5 minuten roeien om op te warmen, daarna mijn kracht circuit en afsluiten met die 20 minuten fietsen. Ik wilde niet meer, wat een verschrikking was dat! Maar het enige dat er door mijn hoofd ging waren die cijfers, dat vetpercentage dat hoger was dan een jaar geleden, dat schrikbeeld van een 100 kilo wegende Sonja. En dat zorgde ervoor dat ik volhield, en vol ga houden. Ik ga nooit, NOOIT meer zo zwaar wegen als twee jaar geleden. Het zal met vallen en opstaan gaan, maar hee, ik ben ook maar een mens dus vergeef ik mezelf dat. Als het even niet goed gaat wil dat nog niet zeggen dat het is mislukt. Over een jaar kijk ik hierop terug en kan ik zeggen dat ik mijn streefgewicht van 65 kilo heb bereikt.