Altijd verder- Dolf JansenSonja, hardlopen en lezen. Die drie zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. En weet je wat nou zo leuk is?! Er zijn ook boeken over hardlopen! Niet alleen over hoe je dat doet, hoe je een begint met hardlopen of hoe je bijvoorbeeld traint voor een marathon, maar ook boeken met ervaringen van andere hardlopers. En nou weet ik dat Dolf Jansen in de maandelijkse “Runnersworld” erg leuke columns schrijft over dit onderwerp, dus toen ik tijdens mijn speurtocht naar een leuk boek over hardlopen zijn naam tegen kwam schroomde ik niet en bestelde meteen een exemplaar van “Altijd verder”Als zijn columns zo leuk zijn om te lezen zou een boek dat waarschijnlijk ook wel zijn.

Net als de columns die ik net noemde, leest ook het boek erg lekker weg. Terwijl ik las, was het net alsof hij zelf aan het voorlezen was, zijn manier van schrijven en manier van spreken komen erg overeen, net zo snel en gevat. En dan de manier van omschrijven, geweldig! Het mooiste voorbeeld van hoe hij dingen pakkend kan omschrijven vind ik zijn verhaal over de man met de hamer. Ik heb die man in gedachten zien liggen, achter zijn boom in zijn slaapzak.

Op de marathon kan het zelfs een fatale denkfout zijn, omdat daar een minuut (of wat) te hard op de eerste vijf of tien kilometer eigenlijk per definitie betekent dat die man met dat grote timmerinstrument ergens bij kilometer 32 uit zijn zompige slaapzak kruipt, om jou aldaar een onwaarschijnlijke ram te verkopen. Hij geeuwt, is wat chagrijnig, want hij sliep net zo lekker, en al dat chagrijn zal-ie straks gebruiken, net op het punt dat jij begint te denken: ah, nog maar 10 kilometer, ’s kijken of ik dit tempo een beetje vast kan houden. Precies op dat moment schiet hij vanachter zijn boom vandaan, mompelt iets van ‘En nog te hard weg gaan ook, he?’ en deelt zijn eerste beuk uit.”

Altijd verder - Dolf JansenAfgelopen jaar heb ik zelf in Egmond mogen lopen, en het hoofdstuk over zijn halve van Egmond pakte me meteen. Een feest van herkenning, niet qua tijden, want daar kom ik niet eens in de búúrt, maar de strijd die Dolf leverde tijdens deze zware wedstrijd die ieder jaar in januari gelopen wordt was absoluut herkenbaar. Het moment van finishen raakte me ook echt. Net als de finish in Dublin trouwens. De Marathon die daar gelopen werd werd ook zo beschreven dat ik een weemoedig gevoel kreeg, ik kreeg spontaan zin om weer een wedstrijd te lopen. De omgeving, de geuren, de geluiden, alles wat bij een wedstrijd hoort stond erin. Een feest van herkenning.

Dolf neemt je in zijn boek mee de hele wereld over, en vertelt de gekste verhalen over zijn hardloopervaringen. Van zijn eerste passen in de wereld die hardlopen heet, tot zijn Boston marathon. Het ene moment zit je in New Mexico, en zonder dat je er erg in hebt lees je ineens over de 2.28 op de marathon van Helmond om vervolgens net zo onverwacht weer terug te keren in New Mexico. Het boek verveelt geen moment, komt af en toe verrassend uit de hoek en boeit tot de laatste letter.

Bedankt, Dolf, dat ik je omschrijving over de man met de hamer mocht citeren en een afbeelding mocht gebruiken!

bloglovin