Alleenstaande ouders zijn kanjers!Er moet me nu toch echt iets van het hart, iets dat niet alleen mij, maar ook vele andere moeders én vaders treft. Ik zit er zo erg mee in mijn maag dat ik niet eens weet hoe ik moet beginnen. Laat ik dan maar beginnen met een compliment uitdelen. Aan alle alleenstaande ouders, en dus ook naar mezelf.

 
Papa of mama die er alleen voor staat, jullie zijn stuk voor stuk bikkels! Jullie flikken het maar wel allemaal even helemaal alleen. Ik ben trots op jullie, en trots op mezelf, het is namelijk niet altijd makkelijk. Door niet alleenstaande ouders wordt dit soms schromelijk onderschat, en daarom schrijf ik dit stuk. Ik werd hierdoor getriggerd door een bikkelmam die alleen voor niet een maar voor meer kinderen zorgt en heeft besloten een marathon te gaan lopen. Meid, je bent een topper!

 
Ik schrijf dit stuk ook voor al die mensen die menen hun ongezoute mening te kunnen geven, die denken zonder pardon te kunnen vertellen dat het allemaal wel mee valt, alleenstaande ouder zijn. Dat valt het namelijk niet. Voor mij niet in ieder geval, en ik denk voor iedere andere echte goéde ouder ook niet. Want wij hebben een X aantal jaar gekózen voor een (of meer) kind (eren) Die keuze houdt in dat je er, of het je nu uit komt of niet, altijd moet zijn voor je kind. Al-tijd. Het zelfde geldt trouwens ook voor je huishouden en je werkgever, die horen nu eenmaal in je leven en ook die laat je niet zitten omdat je er even geen zin in hebt of “belangrijker dingen te doen hebt”.

 
Naast moeder, huisvrouw en collega zijn er nog een aantal functies die je in je eentje moet bekleden wanneer je geen partner hebt om de taken een beetje mee te verdelen. Huiswerkbegeleider, chauffeur, klusjesman/vrouw, praatpaal, probleemoplosser voor kleine maar ook zeker grotere problemen. Schouder om op te huilen, adviseur, kok. Ook de boodschappen behoren gewoon gedaan te worden, dit gebeurt bijna net zo regelmatig als de puberuitbarstingen die je ook in je eentje maar hebt te dragen. En op te lossen en uit te praten. Wanneer een puber flink tekeer gaat is er trouwens ook niemand die er even tussen kan springen.

 
Noot voor de niet alleenstaande ouder, bovengenoemde taken zijn taken die in een traditioneel gezin door twee personen gedaan worden. Wij alleenstaande ouders doen dit dus allemaal alléén.

 

IMG_2044Klinkt alsof het allemaal kommer en kwel is, dat is het niet. Om zomaar eens een cliché te gebruiken, je krijgt er ook een hoop voor terug. De band die ik met mijn dochter heb is heel erg hecht, wij redden het prima samen. We hebben ook een hoop plezier, en ze neemt me ook in huis best het een en ander uit handen in huis. Niet omdat ze het van mijn moét, maar omdat ze het zelf wil. Laat ik dat er bij zeggen, want er zijn ook mensen die vinden dat een kind dit hóórt te doen. In mijn ogen moet een kind vooral kind zijn, het heeft het al zwaar genoeg met het feit dat zijn of haar ouders gescheiden zijn. En in huis hélpen is iets anders dan een kind op laten draaien voor het huishouden.

 
Om al deze dingen te kunnen doen, in je eentje, moet je uit het juiste hout gesneden zijn. Je moet sterk in je schoenen staan om bovengenoemde “functies” allemaal in je eentje te kunnen bekleden. Om dit te kunnen is het nodig om ook, tussen de bedrijven door, heel goed voor jezelf te zorgen. Doe je dit niet, en helaas spreek ik hier uit ervaring, dan hou je het gewoon niet vol. Er was een tijd dat ik niet aan mezelf dacht, en het resultaat hiervan was een burnout in combinatie met een hele zware depressie.

 
Wij alleenstaande ouders hebben, net als niet alleenstaande ouders, het recht om ook eens aan ons zelf te denken. Niet alleenstaande ouders hebben hier een partner die bij de kinderen blijft, alleenstaande ouders moeten hiervoor in geval van jonge kinderen wel eens een oppas inschakelen omdat de andere ouder nu eenmaal niet meer onder een dak met ons wonen. In mijn geval, mijn dochter is bijna 14, houdt dat in dat ze ook op dagen dat ik niet werk een of twee uurtjes alleen is. En ook op dagen dat ik wel werk piep ik er wel eens een half uurtje tussen uit om een rondje te gaan hardlopen. Dit is niet egoïstisch, dit is bittere noodzaak. Niet alleen voor mij, maar voor al die andere alleenstaande ouders ook.

 

Wat zou het fijn zijn als mensen eens wat minder snel met hun mening klaar zouden staan. Wat zou het fijn zijn als alleenstaande ouders eens wat meer gerespecteerd zouden worden. Wat zou het fijn zijn als er eens wat erkenning zou zijn dat het echt niet zo makkelijk is als het lijkt. En wat zou het fijn zijn als wij eens aan onszelf konden denken zónder bang te zijn voor verwijten van mensen die helemaal niet weten hoe het is om er alleen voor te staan.

 

Lieve alleenstaande ouders, jullie zijn niet alleen ouder, collega, huisvrouw/man, huiswerkbegeleider, chauffeur, klusjesman/vrouw, praatpaal, probleemoplosser, schouder om op te huilen, adviseur, kok, boodschappen haler, scheldpaal voor pubers. Jullie zijn ook nog eens JIJ. Zorg dat je niet vergeet wie JIJ bent….

alleenstaande ouder