Day zero project

Eigenlijk is het best wel goed vol te houden, maar dat komt denk ik vooral omdat ik weet dat het maar voor een maand is. De afgelopen twee weken gingen me gemakkelijk af (ja, hehe, je was ziék!) Nou, ok, de afgelopen week dan, de week ervoor telt niet echt erg mee omdat ik een paar dagen echt doodziek ben geweest en niet moest dénken aan koffie. Toch had ik het twee keer deze week even moeilijk. Op mijn werk tapte ik een bak koffie in voor een klant, en die beker koffie rook zo vreselijk lekker dat ik bijna een slok nam. Maar ik ben nu zo dichtbij het einde van die maand zonder, het zou zo zonde zijn om zo kort voor het einde van die maand toch een slok of een mok koffie te nemen, dat het me is gelukt om het niet te doen.

Zaterdag was ook een beproeving, mijn pap kwam bij me klussen en dat gaat bij ons altijd gepaard met sloten koffie. Nu dus een halve sloot, want ik….nou ja, je weet het wel, ik drink dus deze maand geen druppel koffie. Mijn koffie, die ik met mijn fijne Dolce Gusto zet, rúikt al vreselijk lekker! En de koffie geur die opsteeg toen ik voor mijn vader een bak koffie maakte, maakte me gek. Ik-wilde-koffie! Ik-moést-koffie! Wat doe ik mezelf nou toch weer aan door mezelf een maand deze heerlijke zwarte, bitterzoete warme drank te ontzeggen? Ik heb het niet gedaan, met nog een week voor me wilde ik nu niet opgeven voor een snelle voldoening van mijn verlangen naar koffie. De strijd tegen de kilo’s die ik nu eindelijk aan het winnen ben, heeft me geleerd dat het gevoel van verlangen naar (koek, snoep, chocola en in dit geval dus naar koffie) uiteindelijk weer over gaat.

Het is nu 21 februari, en ik hoef dus nog maar een week en een dag vol te houden. Een week, dat is te overzien. Een week, dat ga ik nog wel volhouden, een week…..En na die week? Drink ik gewoon weer lekker mijn koffie, want ik mis het gewoon. Ik ben verslaafd en wil en kan niet zonder mijn dagelijkse bakkie koffie.

bloglovin